Tag: condolences

  • மைத்துனர் ராம்குமாருக்கு ஓர் இறங்கற்பா

    நினைவில் என்றும் வாழும் ராம்குமார்

    நல்ல நண்பனாய் நம்மோடு நடந்தவரே,
    நட்புக்கு இலக்கணமாய் நின்றவரே,
    “உதவி வேண்டும்” என்ற வார்த்தை கேட்டாலே
    ஓடிவந்து கரம் கொடுத்தவரே —
    இன்று ஏன் இவ்வளவு தூரம் சென்றுவிட்டீர்?

    இளம் வயதிலேயே உயர்ந்து நின்றீர்,
    பல கோடிகளைத் தொட்ட நிறுவனத்தை உருவாக்கினீர்;
    வெற்றியைத் தேடி ஓடாமல்,
    வெற்றியே உம்மைத் தேடி வரும் அளவுக்கு
    திறமையால் உயர்ந்தவரே!

    உம்மோடு பணியாற்றியவர்களை
    உழைப்பாளிகள் என்று மட்டும் பார்க்கவில்லை;
    மனிதர்களாய் மதித்தீர்,
    அன்புடன் நடத்தினீர்,
    அதனால்தான் உம்மைச் சுற்றி
    நல்ல நினைவுகள் இன்றும் வாழ்கின்றன.

    காதலித்துக் கரம் பிடித்த துணைவியுடன்
    அழகிய இல்லறம் அமைத்தீர்;
    இரு குழந்தைகளுக்குத் தந்தையானீர்;
    மனைவிக்கும் மகளுக்கும் மகனுக்கும்
    அன்பான உலகமாக இருந்தீர்.

    சகோதர சகோதரிகளிடம்
    அன்பை மட்டுமே விதைத்தீர்;
    உறவுகள் உமக்கு வெறும் சொற்களல்ல —
    உயிரின் உறவுகள் என்பதை
    உம் வாழ்வால் உணர்த்தினீர்.

    தொழிலில் ஒரு நாள் நஷ்டம் வந்தது,
    மற்றொரு தொழிலில் மீண்டும் சோதனை வந்தது;
    உதவிக்கரம் நீளாத காலங்களும் வந்தன.
    ஆனால் நீங்கள் மட்டும்
    உங்களை நீங்களே நம்பி நின்றீர்.

    வீழ்ந்தாலும் எழுந்தீர்,
    தோற்றாலும் முயன்றீர்,
    தனியாளாய் நின்றாலும் தளரவில்லை;
    கடைசிவரை போராடி
    “என்னால் முடியும்” என்று
    வாழ்க்கைக்கே நிரூபித்தவரே!

    உமது பொருளாதார அறிவு —
    அது உண்மையில் ஒரு தனி உலகம்.
    பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே
    தங்கத்தின் எதிர்காலத்தையும்,
    பங்குச் சந்தையின் போக்கையும்
    அவ்வளவு தெளிவாகக் கணித்தீர்.
    அப்போது நாங்கள் வியந்தோம்;
    இன்று நினைக்கும்போது
    உமது அறிவின் ஆழம் புரிகிறது.

    ஆனால் என்னை மிகவும் பிரமிக்க வைத்தது
    உமது கோப்புகளைப் பராமரித்த விதம்.
    ஒவ்வொன்றையும் ஒழுங்குபடுத்தி,
    தேவைப்படும் நேரத்தில் தேடிக் கண்டுபிடிக்கும்படி
    அவ்வளவு நேர்த்தியாக வைத்திருந்தீர்.
    உமது மனதிலும் வாழ்க்கையிலும் இருந்த
    ஒழுங்கின் ஒரு சிறிய பிரதிபலிப்புதான் அது.

    ஆனால் விதி மட்டும்
    உமக்கு ஏன் இத்தனை சோதனைகள் தந்தது?

    இளம் வயதிலேயே
    ஒவ்வொரு நண்பனாகப் பிரிந்தபோது
    உமது மனமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உடைந்தது.
    நண்பர்களை இழந்த துயரம்
    உமது உள்ளத்தில் ஆழமாகப் பதிந்தது.
    அந்தத் தனிமை
    உம்மை மதுவின் பாதைக்கு அழைத்துச் சென்றது.

    மூளையில் ஏற்பட்ட இரத்தக்கசிவு
    சரியான நேரத்தில் கவனிக்கப்படாமல் போனது;
    ஒரு வாழ்க்கையின் பயணம்
    அங்கேயே முடிந்துவிட்டது.

    இன்று நீங்கள் நம்மிடையே இல்லை…
    ஆனால் உமது உதவும் கைகள் இருக்கின்றன,
    உமது நட்பு இருக்கிறது,
    உமது அறிவு இருக்கிறது,
    உமது போராட்டம் இருக்கிறது,
    உமது நினைவுகள் இருக்கின்றன.

    ராம்குமார் என்ற பெயர்
    ஒரு மனிதனின் பெயர் மட்டுமல்ல —
    வீழ்ந்தும் எழுந்த ஒரு போராளியின் பெயர்;
    நண்பனுக்காக ஓடிவந்த ஒரு நல்ல உள்ளத்தின் பெயர்;
    குடும்பத்திற்காக வாழ்ந்த ஒரு தந்தையின் பெயர்;
    அறிவாலும் உழைப்பாலும் உயர்ந்த
    ஒரு வெற்றியாளரின் பெயர்.

    அன்பு மனைவிக்கும்,
    அன்பு மகளுக்கும்,
    அன்பு மகனுக்கும்,
    சகோதர சகோதரிகளுக்கும்,
    உறவினர்களுக்கும், நண்பர்களுக்கும்
    எனது ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்.

    உம்மை இழந்த துயரத்தை
    வார்த்தைகளால் ஆற்ற முடியாது.
    ஆனால் உமது நினைவுகள்
    என்றும் எங்கள் இதயங்களில் வாழும்.

    நல்ல நண்பனே…
    நல்ல மனிதனே…
    நீங்கள் சென்றுவிட்டாலும்
    நாங்கள் மறக்கமாட்டோம்.

    உமது ஆன்மா சாந்தியடையட்டும்.
    ஓம் சாந்தி.