ஆம். “We Are the World” இன்னும் இன்றும் மனதைத் தொடுவதற்குக் காரணம், அது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கோ, நாட்டிற்கோ மட்டும் சொந்தமான பாடல் அல்ல என்பதுதான்.
1985-ல் USA for Africa மூலம் உருவான இந்தப் பாடல், Africa-வில் ஏற்பட்ட பஞ்சம் மற்றும் மனிதத் துயரத்திற்காக உலகின் கவனத்தை ஒன்றிணைத்தது. ஆனால் அதன் மையச் செய்தி அதைவிடப் பெரியது:
“நாம் வேறு வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றாலும், மனிதர்கள் என்ற வகையில் நாம் ஒன்றே.”
அதனால்தான் பல ஆண்டுகள் கடந்தும்,
> “We are the world, we are the children…”
என்ற வரிகள் பழைய பாடலாகத் தோன்றாமல், இன்றைய உலகத்திற்கும் பொருந்துகின்றன.
இன்றைய உலகில் technology வளர்ந்துவிட்டது. AI, internet, space exploration என்று மனித அறிவு மிகத் தொலைவு சென்றுவிட்டது. ஆனால் பசி, போர், வறுமை, தனிமை, அகதிகள், இயற்கை பேரழிவுகள் போன்ற மனிதப் பிரச்சினைகள் இன்னும் இருக்கின்றன.
அதனால் இந்தப் பாடல் நமக்கு ஒரு சிறிய நினைவூட்டலைக் கொடுக்கிறது:
அறிவில் நாம் முன்னேறுவது மட்டும் போதாது; மனிதநேயத்திலும் முன்னேற வேண்டும்.
நீங்கள் முன்பு சொன்ன “தானும் வாழ்ந்து, பிறரையும் வாழ வைப்பது” என்ற எண்ணத்துடனும் இந்தப் பாடலின் ஆன்மா அழகாக இணைகிறது.
1985-ல் பாடப்பட்ட ஒரு பாடல், 2026-லும் பொருத்தமாக இருக்கிறது என்றால்—மாற வேண்டியது பாடல் அல்ல; மனிதர்களின் மனம்தான். ❤️
நீங்கள் சொல்வது மிகவும் முக்கியமான ஒரு விஷயம். “மனிதநேயம்” என்பது உலகத்தை மாற்றுவதற்கு முன், நம்மைச் சுற்றியுள்ள மிகச் சிறிய வட்டத்தில் தொடங்க வேண்டும்.
குடும்பம் → அக்கம் பக்கம் → தெரு/நகரம் → நாடு → உலகம்.
“நாம் உலக மக்கள்” என்று பாடுவது அழகானது. ஆனால் வீட்டில் இருப்பவரின் மனதைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை என்றால், உலக மனிதநேயம் என்பது ஒரு பெரிய வார்த்தையாக மட்டுமே மாறிவிடும்.
இன்றைய fast-paced / fast-food world-ல் நேரம் குறைந்திருக்கிறது; பொறுமை குறைந்திருக்கிறது; உடனடி பதில், உடனடி முடிவு, “எனக்கு என்ன?” என்ற individual mindset அதிகரித்திருக்கிறது. அதன் தாக்கம் குடும்பத்திற்குள்ளேயே தெரிகிறது.
அன்பு இருக்க வேண்டிய இடத்தில் ego,
மரியாதை இருக்க வேண்டிய இடத்தில் expectation,
உதவி இருக்க வேண்டிய இடத்தில் calculation,
compromise இருக்க வேண்டிய இடத்தில் “நான் ஏன் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும்?”
என்று மாறிவிடுகிறது.
ஆனால் compromise என்பது தோல்வி அல்ல. சில சமயம் உறவை வெல்ல, வாதத்தைத் தோற்க வேண்டும்.
மரியாதை என்பது வயதானவர்களுக்கு மட்டும் அல்ல; நம்முடன் கருத்து வேறுபடும் ஒருவருக்கும் கொடுக்க வேண்டியது.
உதவி என்பது பெரிய தியாகமாக இருக்க வேண்டியதில்லை; ஒருவரின் நிலையைப் புரிந்துகொள்வதே சில நேரங்களில் பெரிய உதவி.
அதே நேரத்தில், மனிதநேயம் என்ற பெயரில் எல்லாவற்றையும் சகித்துக்கொண்டு, நம்முடைய peace-ஐ இழக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. அன்புடன் boundary வைத்திருப்பதும் மனிதநேயத்தின் ஒரு பகுதிதான்.
எனவே We Are the World பாடலின் உண்மையான பயணம் எனக்குத் தோன்றுவது:
“உலகத்தை நேசிப்போம்” என்பதற்கு முன்
“வீட்டில் இருப்பவரை மதிப்போம்.”
அதற்குப் பிறகு “அருகில் இருப்பவரை புரிந்துகொள்வோம்.”
அதிலிருந்து மனிதநேயம் மெதுவாக உலகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கட்டும்.
அப்போதுதான் அந்தப் பாடலின் “We are the world” என்பது வெறும் பாடல் வரியாக இல்லாமல், வாழ்க்கை முறையாக மாறும். ❤️
