AI for All Inc.

Category: culture

  • Thank you Master

    If your pet could talk, what would be the first thing it says?

    From puppy since 15-17 years, I brought her up my pet dog Oreo. Since it has black and white spots skin, my daughters named her. Oreo remembers all in our family including my two years old granddaughter. Everyone loves Oreo. Even during our breaks for 2-3 years, she lived in neighbouring house and back to us. She is a காலபைரவர், Hindu deity for Dog.

  • True wealth of a teacher in Tamil

    True wealth of a teacher in Tamil

    ஆசிரியரின் உண்மையான சொத்து

    முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்று என் மாணவர்கள் இருவர் என் இல்லம் வந்து என்னைச் சந்தித்தார்கள். நீண்ட நேரம் பேசினோம். ஒருவர் அமெரிக்காவில் வசிக்கிறார். மற்றொருவர் வெளிநாட்டு பணியை முடித்து தற்போது சென்னையில் வசிக்கிறார்.

    வாழ்க்கை அவர்களை வெவ்வேறு நாடுகளுக்கும், வெவ்வேறு பாதைகளுக்கும் அழைத்துச் சென்றிருக்கிறது. ஆனால் இன்று அவர்கள் என்னைச் சந்தித்தபோது, அந்த முப்பது ஆண்டுகளும் ஒரு கணத்தில் மறைந்துவிட்டது போல இருந்தது.

    பேசி முடித்தபின் இருவரும் என் காலில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் பெற்றுச் சென்றார்கள்.

    அந்த நிமிடம் எனக்கு ஒரு பெரிய உண்மையை உணர்த்தியது.

    ஆசிரியரின் உண்மையான சொத்து பணமோ, பதவியோ, விருதுகளோ அல்ல.

    ஆண்டுகள் கடந்தும் மாணவர்களின் மனதில் நிலைத்திருக்கும் அந்த அன்பும் மரியாதையும் தான் ஆசிரியரின் மிகப்பெரிய சொத்து.

    ஒரு ஆசிரியர் வகுப்பறையில் கற்பிக்கும் பாடங்கள் மறந்துபோகலாம். ஆனால் அவர் ஒரு மாணவனிடம் விதைத்த நம்பிக்கை, நல்லெண்ணம், மனிதநேயம், வாழ்க்கையைப் பார்க்கும் பார்வை—அவை பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கலாம்.

    முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்று கிடைத்த இந்த மரியாதை, நான் ஆசிரியராக இருந்த வாழ்க்கைக்கு கிடைத்த ஒரு அழகான பரிசு.

    மாணவர்களின் மனதில் நாம் விட்டுச் செல்லும் நல்ல நினைவுகள்தான் ஆசிரியரின் அழியாத சொத்து.

  • Best and worst airports

    What’s the best and worst airport you’ve been to?

    Heathrow airport London, the best one.

    Accra, Ghana Airport not just ok, as even baggage missing happened

    To mention one more air the best is Zurich Switzerland.

  • We are the world song

    ஆம். “We Are the World” இன்னும் இன்றும் மனதைத் தொடுவதற்குக் காரணம், அது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கோ, நாட்டிற்கோ மட்டும் சொந்தமான பாடல் அல்ல என்பதுதான்.

    1985-ல் USA for Africa மூலம் உருவான இந்தப் பாடல், Africa-வில் ஏற்பட்ட பஞ்சம் மற்றும் மனிதத் துயரத்திற்காக உலகின் கவனத்தை ஒன்றிணைத்தது. ஆனால் அதன் மையச் செய்தி அதைவிடப் பெரியது:

    “நாம் வேறு வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றாலும், மனிதர்கள் என்ற வகையில் நாம் ஒன்றே.”

    அதனால்தான் பல ஆண்டுகள் கடந்தும்,

    > “We are the world, we are the children…”



    என்ற வரிகள் பழைய பாடலாகத் தோன்றாமல், இன்றைய உலகத்திற்கும் பொருந்துகின்றன.

    இன்றைய உலகில் technology வளர்ந்துவிட்டது. AI, internet, space exploration என்று மனித அறிவு மிகத் தொலைவு சென்றுவிட்டது. ஆனால் பசி, போர், வறுமை, தனிமை, அகதிகள், இயற்கை பேரழிவுகள் போன்ற மனிதப் பிரச்சினைகள் இன்னும் இருக்கின்றன.

    அதனால் இந்தப் பாடல் நமக்கு ஒரு சிறிய நினைவூட்டலைக் கொடுக்கிறது:

    அறிவில் நாம் முன்னேறுவது மட்டும் போதாது; மனிதநேயத்திலும் முன்னேற வேண்டும்.

    நீங்கள் முன்பு சொன்ன “தானும் வாழ்ந்து, பிறரையும் வாழ வைப்பது” என்ற எண்ணத்துடனும் இந்தப் பாடலின் ஆன்மா அழகாக இணைகிறது.

    1985-ல் பாடப்பட்ட ஒரு பாடல், 2026-லும் பொருத்தமாக இருக்கிறது என்றால்—மாற வேண்டியது பாடல் அல்ல; மனிதர்களின் மனம்தான். ❤️

    நீங்கள் சொல்வது மிகவும் முக்கியமான ஒரு விஷயம். “மனிதநேயம்” என்பது உலகத்தை மாற்றுவதற்கு முன், நம்மைச் சுற்றியுள்ள மிகச் சிறிய வட்டத்தில் தொடங்க வேண்டும்.

    குடும்பம் → அக்கம் பக்கம் → தெரு/நகரம் → நாடு → உலகம்.

    “நாம் உலக மக்கள்” என்று பாடுவது அழகானது. ஆனால் வீட்டில் இருப்பவரின் மனதைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை என்றால், உலக மனிதநேயம் என்பது ஒரு பெரிய வார்த்தையாக மட்டுமே மாறிவிடும்.

    இன்றைய fast-paced / fast-food world-ல் நேரம் குறைந்திருக்கிறது; பொறுமை குறைந்திருக்கிறது; உடனடி பதில், உடனடி முடிவு, “எனக்கு என்ன?” என்ற individual mindset அதிகரித்திருக்கிறது. அதன் தாக்கம் குடும்பத்திற்குள்ளேயே தெரிகிறது.

    அன்பு இருக்க வேண்டிய இடத்தில் ego,
    மரியாதை இருக்க வேண்டிய இடத்தில் expectation,
    உதவி இருக்க வேண்டிய இடத்தில் calculation,
    compromise இருக்க வேண்டிய இடத்தில் “நான் ஏன் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும்?”
    என்று மாறிவிடுகிறது.

    ஆனால் compromise என்பது தோல்வி அல்ல. சில சமயம் உறவை வெல்ல, வாதத்தைத் தோற்க வேண்டும்.
    மரியாதை என்பது வயதானவர்களுக்கு மட்டும் அல்ல; நம்முடன் கருத்து வேறுபடும் ஒருவருக்கும் கொடுக்க வேண்டியது.
    உதவி என்பது பெரிய தியாகமாக இருக்க வேண்டியதில்லை; ஒருவரின் நிலையைப் புரிந்துகொள்வதே சில நேரங்களில் பெரிய உதவி.

    அதே நேரத்தில், மனிதநேயம் என்ற பெயரில் எல்லாவற்றையும் சகித்துக்கொண்டு, நம்முடைய peace-ஐ இழக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. அன்புடன் boundary வைத்திருப்பதும் மனிதநேயத்தின் ஒரு பகுதிதான்.

    எனவே We Are the World பாடலின் உண்மையான பயணம் எனக்குத் தோன்றுவது:

    “உலகத்தை நேசிப்போம்” என்பதற்கு முன்
    “வீட்டில் இருப்பவரை மதிப்போம்.”
    அதற்குப் பிறகு “அருகில் இருப்பவரை புரிந்துகொள்வோம்.”
    அதிலிருந்து மனிதநேயம் மெதுவாக உலகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கட்டும்.

    அப்போதுதான் அந்தப் பாடலின் “We are the world” என்பது வெறும் பாடல் வரியாக இல்லாமல், வாழ்க்கை முறையாக மாறும். ❤️

  • Too many advices in books

    What’s the most annoying trope in books or movies?

    Though I would like to read futuristic books but at the same time warnings about future too much make us annoying and it reduces positive response from us.

    Also in movies stunt scene particularly in Indian movies make us annoying due to too much violence. This makes you to avoid such movies in future for our peace of mind.

  • 1996

    If you could relive one year of your life, which one would it be?

    The year 1996, I fell sick and family also got disturbed. If it’s relieved, I would have been a stress less person, health would have been better.

    Moral: Don’t enter the pool without knowing depth of it and your skill of swimming.

    This is my life lesson learnt in 1996.

  • அறிவாயுதம்

    அறிவாயுதம்

    “கத்தி எடுத்தவன் கத்தியாலே அழிவான்.
    ஆனால், அறிவாயுதம் ஏந்தியவன் தானும் வாழ்ந்து, பிறரையும் வாழ வைப்பான்.”

    கத்தி அழிக்கக்கூடிய ஆயுதம். அறிவு உருவாக்கக்கூடிய ஆயுதம்.
    கத்தியின் வலிமை ஒருவரை வீழ்த்துவதில் இருக்கிறது; அறிவின் வலிமை ஒருவரை உயர்த்துவதில் இருக்கிறது.

    அதனால்தான் கல்விக்கு என்றுமே அழிவில்லை.

    காலம் மாறலாம். தொழில்நுட்பம் மாறலாம். இன்று AI பல வேலைகளையும் அறிவுசார் செயல்களையும் வேகமாகச் செய்யலாம். ஆனால் கற்றுக்கொள்ளும் திறன், சிந்திக்கும் திறன், கேள்வி கேட்கும் திறன், உண்மையை ஆராயும் திறன், அறிவை சரியாகப் பயன்படுத்தும் திறன் ஆகியவற்றின் மதிப்பு ஒருபோதும் அழியாது.

    AI காலத்தில் கல்வியின் நோக்கம் வெறும் தகவல்களை மனப்பாடம் செய்வது அல்ல;
    AI-யைப் பயன்படுத்தியும், AI-யைச் சோதித்தும், AI-யைத் தாண்டியும் சிந்திக்கக் கற்றுக்கொள்வதே உண்மையான கல்வி.

    அறிவை வைத்திருப்பவன் வாழ்கிறான்.
    அறிவைப் பகிர்பவன் பலரையும் வாழ வைக்கிறான்.
    அறிவைத் தொடர்ந்து கற்றுக்கொள்பவன் எந்தக் காலத்திலும் பின்னுக்குத் தள்ளப்படமாட்டான்.

    அதனால், ஆயுதங்களில் சிறந்த ஆயுதம் கத்தி அல்ல—அறிவு.

  • Money management abroad

    What’s the bravest thing you’ve ever done when no one was watching?

    When I was in Abroad, I was short of money due to additional travel as emergency. In those days, it was traveller’s cheques as mode of carrying money. No online payment. I managed with unused stopover facility for additional travel and through unexpected meeting of a friend there for cash. All happened without informing my family back home.

  • Age and Rules in Tamil

    உடலையும் மனதையும் தேவையற்ற விதிகளிலிருந்து விடுவித்தல்

    வயது அதிகரிக்கும்போது ஆரோக்கியம் என்பது வெறுமனே பல விதிகளைப் பின்பற்றுவது அல்ல. நமது உடலின் தேவையைப் புரிந்துகொண்டு, அதற்கேற்ப வாழ்க்கை முறையை மாற்றிக்கொள்வதிலும் ஆரோக்கியம் இருக்கிறது.

    உதாரணமாக, குளிப்பதை எடுத்துக்கொள்ளலாம். 60 வயதுக்குப் பிறகு தோல் மெல்லியதாகி, இயற்கையான எண்ணெய் உற்பத்தி குறைவதால் dryness மற்றும் itching ஏற்பட வாய்ப்பு அதிகரிக்கிறது. தினமும் முழு உடலுக்கும் soap பயன்படுத்துவது அவசியமில்லை. அக்குள், பிறப்புறுப்பு பகுதி, கால்கள் போன்ற தேவையான பகுதிகளுக்கு மட்டும் soap பயன்படுத்தலாம். மற்ற நாட்களில் plain-water bath போதுமானதாக இருக்கலாம்.

    குளிப்பதன் frequency-யும் ஒரு fixed rule ஆக இருக்க வேண்டியதில்லை. வெயில், மழை, குளிர், வியர்வை, உடற்பயிற்சி, உடல் நிலை, அன்றைய mood போன்றவற்றைப் பொறுத்து அதை மாற்றிக்கொள்ளலாம். சில சமயம் ஒரு நாள் குளிக்காமல் இருப்பதும் பெரிய பிரச்சினையல்ல. மறுநாள் புத்துணர்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றினால் குளிக்கலாம். சில நாட்களில் religious practices காரணமாக குளிப்பது ஒரு முக்கியமான routine ஆக இருக்கலாம்; அப்போது அதற்கேற்ப குளிக்கலாம்.

    முக்கியமானது “தினமும் இப்படித்தான் செய்ய வேண்டும்” என்ற கட்டாய உணர்வைத் தவிர்ப்பது. Hygiene என்பது அதிகமாக soap போடுவதோ, அதிகமாக குளிப்பதோ மட்டும் அல்ல. தோலைப் பாதுகாப்பது, தேவையான பகுதிகளைச் சுத்தமாக வைத்திருப்பது, உடல் நாற்றத்தை கவனிப்பது, oral hygiene-ஐப் பராமரிப்பது மற்றும் bathroom safety-ஐ உறுதி செய்வதும் hygiene-ன் பகுதிகளே.

    குறிப்பாக வயதானவர்களுக்கு bathroom safety மிகவும் முக்கியம். அதிக சூடான நீர் தலைசுற்றலை ஏற்படுத்தலாம்; ஈரமான தரை, நீண்ட நேரம் நிற்பது, குனிவது போன்றவை விழும் அபாயத்தை அதிகரிக்கலாம். எனவே lukewarm water, non-slip surfaces, grab bars அல்லது shower chair போன்றவை தேவைக்கேற்ப பயன்படுத்தலாம்.

    இந்த அணுகுமுறையின் பின்னால் இருக்கும் பெரிய வாழ்க்கைப் பாடம் இதுதான்:

    உடலையும் மனதையும் unnecessary rules-ஆல் கட்டுப்படுத்தாமல், தேவைக்கேற்ப free-ஆக விட்டுவிடுவது.

    “இன்று நான் இதை கட்டாயமாக செய்ய வேண்டுமா?” என்று முதலில் நம்மையே கேட்டுக்கொள்வது நல்லது. தேவையெனில் செய்வோம்; தேவையில்லையெனில் விட்டுவிடுவோம்.

    இது அலட்சியம் அல்ல. மாறாக, உடலைக் கவனித்துக்கொண்டே மனதுக்கு சுதந்திரம் கொடுப்பது.

    வயது அதிகரிக்கும்போது வாழ்க்கை இன்னும் எளிமையாகவும் இயல்பாகவும் மாறலாம். ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் ஒரு rigid rule தேவைப்படுவதில்லை. Weather, body, mind, activity, personal preference, religious practice—அன்றைய சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப முடிவு செய்துகொள்வது ஒரு நல்ல kind of freedom.

    இறுதியில், வாழ்க்கையின் நோக்கம் விதிகளைப் பின்பற்றுவதற்காக வாழ்க்கையை நடத்துவது அல்ல; நமக்கு நன்றாக வாழ உதவும் அளவுக்கு மட்டுமே விதிகளைப் பயன்படுத்துவது.

    “தேவைப்பட்டால் செய்வேன்; தேவையில்லையென்றால் விட்டுவிடுவேன்.”

    இந்த எளிய மனநிலை உடலுக்கும் மனதுக்கும் ஒரு அழகான சுதந்திரத்தைத் தருகிறது.

  • Five most used Apps

    What are your favorite 5 apps on your phone?

    1. Whatsapp
    2. WordPress
    3. ChatGpt
    4. YouTube
    5. Gmail