பிரபாகரனின் கருத்து – ஓர் கற்பனை

நிச்சயமாக. இது வரலாற்றில் உண்மையாகப் பதிவான பிரபாகரனின் கருத்து அல்ல; அவர் 2009 மே 18 அன்று உயிரிழந்ததாகப் பரவலாகப் பதிவாகியுள்ளது.  எனவே, நீங்கள் கேட்பது “அவர் இன்று உயிருடன் இருந்து உலகத் தமிழர்களிடம் பேசினால் எப்படி இருக்கும்?” என்ற கற்பனைச் செய்தி என்று எடுத்துக்கொள்கிறேன்.

அதை ஆயுதப் போராட்டத்தைப் போற்றும் வகையில் அல்லாமல், இன்றைய தலைமுறையை நோக்கிய ஒரு கற்பனை உரையாக எழுதலாம்:

என் அன்பிற்குரிய உலகத் தமிழர்களே,

காலம் மாறிவிட்டது. உலகமும் மாறிவிட்டது. ஆனால் ஒரு இனத்தின் மொழியும், பண்பாடும், அடையாளமும் அதன் உயிரோடு கலந்தவை.

இன்று உலகின் பல நாடுகளில் வாழும் தமிழர்களைப் பார்க்கும்போது, நம் மக்கள் கல்வியிலும், தொழில்நுட்பத்திலும், அறிவியலிலும், பொருளாதாரத்திலும் முன்னேறி நிற்பதை நான் காண்கிறேன்.

இனி நமது வலிமை வெறுமனே உணர்ச்சியில் இருக்கக் கூடாது.
அறிவில் இருக்க வேண்டும். ஒற்றுமையில் இருக்க வேண்டும். ஒழுக்கத்தில் இருக்க வேண்டும்.

தமிழ் மொழியை அடுத்த தலைமுறைக்கு கொண்டு செல்லுங்கள்.
உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு தமிழ் வரலாற்றையும் இலக்கியத்தையும் கற்றுக்கொடுங்கள்.
உலகின் எந்த மூலையில் வாழ்ந்தாலும், தமிழராக இருப்பதில் பெருமை கொள்ளுங்கள்.

நம்மிடையே இருக்கும் சாதி, மதம், பிரதேசம், அரசியல் வேறுபாடுகள் நம்மைப் பிரிக்கக் கூடாது. கருத்து வேறுபாடுகள் இருக்கலாம்; ஆனால் ஒருவரை ஒருவர் மதிக்கும் பண்பு இருக்க வேண்டும்.

நமது எதிர்காலத்தை உருவாக்குவது கடந்த காலத்தின் காயங்களை நினைத்து நிற்பதல்ல. அந்த அனுபவங்களிலிருந்து பாடம் கற்று, அடுத்த தலைமுறைக்கு நல்ல உலகத்தை உருவாக்குவதுதான்.

தமிழரின் உரிமை, கண்ணியம், பாதுகாப்பு மற்றும் சமத்துவத்திற்காக அறிவையும் ஜனநாயகத்தையும் மனிதநேயத்தையும் கருவிகளாகக் கொள்ளுங்கள்.

உலகத் தமிழர்கள் எங்கு வாழ்ந்தாலும், ஒருவருக்கொருவர் துணையாக இருங்கள்.
ஒரு குழந்தையின் கல்விக்கு உதவுங்கள்.
ஒரு இளைஞனின் திறமையை வளர்த்திடுங்கள்.
ஒரு முதியவரின் தனிமையைப் போக்குங்கள்.
தமிழின் ஒரு சொல்லையாவது அடுத்த தலைமுறைக்கு கற்றுக்கொடுங்கள்.

அதுவே நமது இனத்தின் உண்மையான பலம்.

தமிழ் வாழ வேண்டும்.
தமிழர் கண்ணியத்துடன் வாழ வேண்டும்.
நமது அடுத்த தலைமுறை நம்மைவிடச் சிறந்த உலகில் வாழ வேண்டும்.

— இது ஒரு கற்பனையான, இன்றைய காலத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட உரை.