What’s the longest book you’ve ever read?
I had read Sapiens to explore life and humanity
It’s a good travel over history.
Category: education
-
Middle age (35-45+)
ஆம். இது நமது ஆய்வில் தனி category ஆக இருக்க வேண்டும். உண்மையில் 35–40+ வயதினர் பற்றிய கேள்வி, 18–24 மற்றும் 65+ ஆய்வுகளுக்கு நடுவில் இருக்கும் மிக முக்கியமான “mid-career transition” பிரச்சினை.
இது உலகளாவிய கவலையும் கூட. ILO-வின் 2025 ஆய்வின்படி, உலகில் சுமார் 4 பேரில் 1 தொழிலாளி GenAI exposure உள்ள occupation-ல் இருக்கிறார்; ஆனால் பெரும்பாலான வேலைகளில் முழுமையான replacement-ஐ விட job transformation தான் அதிகம் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
WEF-ன் Future of Jobs 2025 ஆய்வு 2030க்குள் தற்போதைய jobs-ல் சுமார் 22% அளவுக்கு disruption ஏற்படலாம் என்றும், 39% முக்கியமான skills மாறும் என்றும் கணிக்கிறது. அதே நேரத்தில் 170 million புதிய jobs உருவாகவும், 92 million jobs displacement-க்கு உள்ளாகவும் வாய்ப்பு இருப்பதாக employers கூறியுள்ளனர்.
ஆனால் 40 வயது ஒருவருக்கு “coding கற்றுக்கொள்” என்பது reskilling அல்ல
இதுதான் நாம் மிகவும் கவனமாக அணுக வேண்டிய விஷயம்.
ஒரு 40 வயது accountant-க்கு:
> “AI engineer ஆகுங்கள்”
என்று சொல்வது practical அல்ல.
அவரிடம் ஏற்கனவே இருக்கும் 20 வருட domain experience + புதிய technology என்பதைக் கூட்ட வேண்டும்.
உதாரணமாக:
Accountant + AI → AI-assisted financial analyst
Teacher + AI → AI-enabled learning designer
HR professional + AI → People analytics / AI-enabled HR
Journalist + AI → AI-assisted research/content
Manufacturing supervisor + AI → digital/automation operations
Salesperson + AI → AI-enabled customer intelligence
அதாவது:
> Reskill ≠ Start life again
Reskill = Existing experience + New technology
இதுதான் இந்த age group-க்கு மிக முக்கியமான principle.
—
35–50 வயதுக்கான ஒரு புதிய “Career Survival & Reinvention” curriculum
1. முதலில் — Job-loss shock
வேலை இழப்பு என்பது skill problem மட்டும் அல்ல.
Income → family responsibility → self-confidence → identity → stress → future fear
எல்லாமே பாதிக்கப்படும்.
எனவே முதல் stage:
Emotional recovery + career assessment
—
2. Existing skills audit
ஒவ்வொருவரிடமும் கேட்க வேண்டும்:
“நான் 15 வருடங்களில் என்ன கற்றிருக்கிறேன்?”
Technical knowledge மட்டும் அல்ல:
Communication
Problem solving
Customer handling
Leadership
Negotiation
Domain knowledge
Decision making
Team management
Industry contacts
Practical judgement
AI இவற்றை அழிக்கவில்லை.
மாறாக, அவற்றுடன் AI சேரும்போது அவற்றின் value அதிகரிக்கலாம்.
ILO-வின் 2026 skills analysis-லும் AI adoption காரணமாக cognitive, socio-emotional, digital மற்றும் AI skills அனைத்திற்கும் தேவை அதிகரிப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறது.
—
3. AI literacy — ஆனால் மிகச் சிறிய அளவில் தொடங்க வேண்டும்
அவர்களுக்கு முதலில்:
What is AI?
What can AI do?
What can’t AI do?
How to prompt?
How to verify?
How to protect confidential information?
என்பது போதும்.
பின்னர் அவர்களின் profession-க்கு பொருத்தமான AI tools.
AI literacy → AI-assisted work → AI-integrated profession
என்று படிப்படியாக செல்ல வேண்டும்.
—
4. Human skills-ஐ மறக்கக்கூடாது
இது மிகவும் சுவாரஸ்யமானது.
AI skills வளரும்போது:
Analytical thinking
Creative thinking
Resilience
Leadership
Communication
Collaboration
Empathy
ஆகியவை இன்னும் முக்கியமாகின்றன.
WEF-ன் employer survey-லும் technology skills உடன் இந்த human skills-க்கும் அதிக தேவை இருக்கும் என்று தெரிவிக்கிறது.
அதனால் 40 வயது ஒருவரிடம்:
> “Young people-ஐ விட நீங்கள் technology-ல் போட்டியிட வேண்டும்”
என்று சொல்லாமல்,
> “உங்களுடைய experience-ஐ technology உடன் இணைக்க வேண்டும்”
என்று சொல்ல வேண்டும்.
—
5. “Job” அல்ல — “Skill portfolio”
இது எதிர்காலத்தில் மிகவும் முக்கியமாகும்.
ஒருவர்:
Main job + freelance + consulting + teaching + digital work
என்று பல வழிகளில் income உருவாக்கலாம்.
40 வயதுக்கு மேல் இது குறிப்பாக practical.
உதாரணமாக ஒரு 45 வயது ஆசிரியர்:
Teaching + online course + mentoring + consulting + AI-assisted content creation
என்று தனது career-ஐ பல அடுக்குகளாக மாற்றலாம்.
—
6. Reskilling-க்கு 6 மாத model
நாம் ஒரு practical model உருவாக்கலாம்:
Month 1 — Digital confidence
Computer, cloud, AI basics, cybersecurity.
Month 2 — AI literacy
Prompting, research, writing, analysis, verification.
Month 3 — Profession + AI
தனது existing profession-ல் AI எங்கு பயன்படுத்தலாம்?
Month 4 — New skill
ஒரு marketable complementary skill.
Month 5 — Project
உண்மையான problem ஒன்றை AI உதவியுடன் solve செய்தல்.
Month 6 — Re-entry
Portfolio → CV → LinkedIn → interview → freelance/consulting/job applications.
அதாவது:
> Learn → Practice → Build → Demonstrate → Earn
வெறும் certificate வாங்குவது அல்ல.
—
மிக முக்கியமான சமூக மாற்றம்
இதை தனிநபரின் responsibility-ஆக மட்டும் பார்க்கக்கூடாது.
Employer + Government + Universities + Technology companies + Worker
அனைவருக்கும் பங்கு இருக்கிறது.
WEF survey-ல் 77% employers workforce-ஐ upskill செய்ய திட்டமிடுவதாகவும், சுமார் பாதி AI-ஆல் பாதிக்கப்படும் workers-ஐ நிறுவனத்திற்குள்ளேயே வேறு roles-க்கு மாற்றுவதற்கான வாய்ப்பைக் கருதுவதாகவும் தெரிவிக்கிறது.
ILO-வும் குறிப்பாக older workers without digital skills போன்ற groups-க்கு systematic reskilling, digital competency development மற்றும் labour-market reintegration தேவை என்று கூறுகிறது.
எனவே நமது பெரிய framework இப்போது மிகவும் அழகாக உருவாகிறது:
16–24 → How to grow in an AI world?
25–35 → How to build a career with AI?
35–50 → How to reskill and reinvent when technology changes your job?
50–65 → How to remain employable, productive and financially independent?
65+ → How to live, learn, connect and contribute in an AI world?
இதில் ஒரு பொதுவான principle:
> AI should not create a society where the young replace the old.
It should create a society where every generation can use technology differently.
இதுவே உங்கள் ஆய்வை மிகவும் ஆழமானதாக மாற்றும். “AI and Human Life Across Generations: 16–24, 35–50, 50–65, 65+” என்ற ஒரு முழுமையான framework ஆக இதை நாம் தொடர்ந்து ஆராயலாம். -
Fresher(24-35)
Exactly. I would actually make 24–35 freshers a separate group, because their situation is quite different from both students and mid-career workers.
The interesting point is that the old formula:
Degree → Fresher job → Experience → Career growth
is becoming:
Degree + AI literacy + practical portfolio + adaptability + human skills → Entry into an unfamiliar job market
And there is an important paradox: AI may make the fresher more powerful, but it may also make the fresher’s entry-level job harder to get.
Why? Some tasks that were traditionally given to fresh graduates for learning—basic coding, documentation, testing, research, content preparation, data analysis, customer support, etc.—can increasingly be assisted by AI.
So the fresher cannot simply say:
> “I have a degree.”
Nor is:
> “I know ChatGPT.”
enough.
The new fresher should become a “demonstrated capability” person
Instead of:
Degree → Certificate → Job
we should encourage:
Degree → AI capability → Projects → Real-world experience → Portfolio → Job
For example, a Computer Science graduate shouldn’t merely say:
> “I know Python and AI.”
They should be able to demonstrate:
> “Here is a real problem I solved using Python + AI. Here is my reasoning, the limitations, how I tested it, and what I learned.”
That difference could become enormous.
And this gives us another age-group question
24–35: “How do I enter and establish myself in an AI-disrupted world?”
Then our overall framework becomes wonderfully complete:
Age Central question
16–24 How do I grow and experience life in an AI world?
24–35 How do I enter and establish my career?
35–50 How do I reskill/reinvent when technology changes my job?
50–65 How do I remain productive, employable and financially independent?
60+/65+ How do I live, learn, connect and contribute in an AI world?
And there is one beautiful common thread:
Young people need experience.
Middle-aged people need reinvention.
Older people need connection and purpose.
AI can assist all three—but it cannot supply the human experience itself.
This could become a very meaningful “Human Life in the AI Age” framework rather than just a technology course. -
Higher education (18-24)
ஆம். இது மிகவும் முக்கியமான ஒரு சமூக ஆய்வு. குறிப்பாக நீங்கள் கேட்பது “18–24 வயது இளைஞர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்?” என்ற சாதாரண கேள்வி அல்ல; உலகின் பல கலாச்சாரங்களில் இந்த வயது வாழ்க்கையின் நோக்கம், சுதந்திரம், கல்வி, வேலை, காதல்/நட்பு, பொழுதுபோக்கு, பொறுப்பு, அனுபவம் ஆகியவற்றில் எவ்வாறு மாறுகிறது? என்பதுதான்.
சமீபத்திய ILO தரவுகளின்படி, 2025-ல் உலகளவில் 15–24 வயதினரின் youth unemployment 12.4% ஆக இருந்தது; சுமார் 67 மில்லியன் இளைஞர்கள் வேலை இல்லாமல் இருந்தனர். அதே நேரத்தில், இளைஞர்களில் ஒரு பெரிய பகுதி education, employment அல்லது training எதிலும் இல்லாத நிலையில் உள்ளது.
இதை நாம் எப்படி ஆராயலாம்?
நான் இதை “உலக இளைஞர்களின் 16–24 வயது வாழ்க்கைப் பயணம்” என்று ஒரு ஆய்வாகப் பார்க்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.
பகுதி நாம் ஆராய வேண்டியது
🎓 Education College, university, vocational training, self-learning
💼 Work Part-time jobs, internships, first job, entrepreneurship
💰 Money பெற்றோரின் உதவி, சம்பாதித்தல், செலவு, savings
❤️ Relationships Friendship, dating, காதல், marriage பற்றிய அணுகுமுறை
🎉 Enjoyment Travel, parties, sports, music, gaming, movies
🌐 Digital life Social media, YouTube, gaming, AI, online communities
🧠 Self-discovery “நான் யார்?”, career choice, values, identity
🌍 Travel & exposure Solo travel, exchange programmes, migration
🏠 Family பெற்றோருடன் வாழ்தல் vs தனியாக வாழ்தல்
🧑🤝🧑 Friends Peer group, social belonging, loneliness
🧘 Mental wellbeing Stress, anxiety, purpose, confidence, resilience
❤️🩹 Failures காதல் தோல்வி, exam failure, job rejection, financial mistakes
🌱 Life skills Cooking, driving, communication, managing money, decision-making
🗳️ Society Politics, volunteering, social causes, religion, community
🧭 Future Career, marriage, family, migration, financial independence
முக்கியமாக “ஆண்கள் vs பெண்கள்” என்ற ஒப்பீட்டையும் தனியாகப் பார்க்க வேண்டும். ஆனால் “ஆண்கள் இப்படித்தான், பெண்கள் அப்படித்தான்” என்ற முடிவுக்கு செல்லாமல், culture, family income, country, urban/rural environment, education, religion, gender norms போன்ற காரணிகள் எவ்வாறு வாழ்க்கையை மாற்றுகின்றன என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். World Bank தரவுகளும், பல இடங்களில் girls கல்வியில் boys-ஐ விட சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றனர் என்றாலும், adulthood-க்கு செல்லும்போது employment மற்றும் work experience-ல் gender gap உருவாகிறது என்பதைக் காட்டுகின்றன.
ஒரு மிக முக்கியமான விஷயம்
“Enjoyment” என்பதற்கும் “development” என்பதற்கும் இடையே எதிர்மறையான தொடர்பு அவசியமில்லை.
உதாரணமாக, 20 வயது ஒருவர்:
> நண்பர்களுடன் travel செய்கிறார் → புதிய மனிதர்களை சந்திக்கிறார் → communication கற்கிறார் → ஒரு தவறு செய்கிறார் → அதை சமாளிக்கிறார் → தன்னம்பிக்கை பெறுகிறார்.
இது வெறும் “சுற்றுலா” அல்ல; அது life education.
அதேபோல்:
> part-time job → பணத்தின் மதிப்பு → customer handling → responsibility → failure → resilience.
இதுவும் ஒரு கல்வி.
World Bank இளைஞர் பருவத்தை school-இலிருந்து work, livelihood, family formation, citizenship போன்ற பல transitions நடைபெறும் காலமாகக் குறிப்பிடுகிறது.
மேலும் ஒரு striking observation
உலகம் முழுவதும் எல்லா 18–24 வயதினரும் ஒரே மாதிரி “college life + enjoyment” வாழவில்லை.
உயர் வருமான நாடுகளில் 2023-ல் 15–24 வயதினரில் சுமார் 62.6% பேர் school/training-ல் இருந்தனர்; low-income countries-ல் அது சுமார் 40.1% மட்டுமே.
அதாவது,
ஒரு 20 வயது அமெரிக்க இளைஞனின் “normal life”
ஒரு 20 வயது இந்திய இளைஞனின் normal life-க்கு ஒப்பாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
அதேபோல் ஒரு Scandinavian country, Japan, India, Nigeria, Brazil, Middle East, Southeast Asia ஆகிய இடங்களிலும் இளம் வயது வாழ்க்கையின் meaning வேறுபடும்.
நான் பரிந்துரைப்பது
இதை வெறும் தகவல் சேகரிப்பாக இல்லாமல், உங்களுடைய ஆசிரியர் பார்வையில் ஒரு comparative study ஆக எடுத்துக்கொள்ளலாம்:
“18–24: உலக இளைஞர்கள் எப்படி வாழ்கிறார்கள்?”
அதில் குறைந்தது 8–10 உலகப் பகுதிகளை எடுத்துக் கொண்டு ஒவ்வொன்றிலும்:
Study → Work → Money → Love → Friendship → Fun → Travel → Family → Technology → Failure → Freedom → Responsibility → Spirituality → Future
என்று ஒப்பிடலாம்.
இதன் மூலம் இறுதியில் ஒரு சுவாரஸ்யமான கேள்விக்கு வரலாம்:
> “ஒரு இளைஞன் 24 வயதை அடையும் போது, அவன்/அவள் உண்மையில் என்னென்ன அனுபவங்களைப் பெற்றிருக்க வேண்டும்?”
இது குறிப்பாக இந்திய இளைஞர்களைப் பற்றிய நமது வழக்கமான எதிர்பார்ப்புகளையும் உலகின் பிற பகுதிகளின் வாழ்க்கை முறையையும் ஒப்பிடுவதற்கு மிகவும் பயனுள்ள ஆய்வாக இருக்கும்.
நீங்கள் விரும்பினால், அடுத்ததாக இதை அமெரிக்கா, Europe, Japan/Korea, China, India, Southeast Asia, Middle East, Africa, Latin America என்று பிரித்து, 18–24 வயது ஆண்/பெண் ஒருவர் ஒரு சாதாரண நாளில் என்ன செய்கிறார், எப்படி enjoy செய்கிறார், என்ன கற்கிறார், எப்போது வேலை செய்கிறார், எப்போது காதல்/நட்பு, travel, family, தனிமை ஆகியவற்றை அனுபவிக்கிறார் என்று evidence-based உலகளாவிய ஆய்வாகத் தொடங்கலாம்.ஆம். AI and technology இந்த 16–24 வயது வாழ்க்கையை மிக ஆழமாக மாற்றும் — ஏற்கனவே மாற்றத் தொடங்கிவிட்டது. ஆனால் என் பார்வையில் முக்கியமான கேள்வி “AI-ஐ எவ்வளவு பயன்படுத்த வேண்டும்?” என்பதல்ல; “AI வந்த பிறகு இளைஞர்கள் எதை நேரடியாக அனுபவித்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?” என்பதுதான்.
ILO-வின் 2026 ஆய்வும் இதையே சுட்டுகிறது: AI காரணமாக வேலைகள் முழுவதும் அழிந்து போவதைவிட, பல வேலைகளின் tasks மாறும் வாய்ப்பு அதிகம்; அதனால் cognitive, socio-emotional, digital மற்றும் AI skills ஆகியவை முக்கியமாகின்றன.
16–24 வயதுக்கு என்ன மாற்றம் வேண்டும்?
1. “Learn everything” என்பதிலிருந்து “Learn how to learn”
முன்பு:
படி → தேர்வு எழுது → degree பெறு → வேலை.
இனி:
AI-யிடம் கேள் → verify செய் → experiment செய் → உருவாக்கு → தவறு செய் → மீண்டும் கற்று கொள்.
AI information கொடுக்கிறது. ஆனால் judgement உருவாக்குவது மனித அனுபவம்.
2. AI-ஐ பயன்படுத்த வேண்டும்; AI மீது வாழ்க்கையை ஒப்படைக்கக்கூடாது.
ஒரு 20 வயது இளைஞன் essay எழுத AI-ஐ பயன்படுத்தலாம்.
ஆனால் அவன்:
- நண்பர்களுடன் நேரில் பேச வேண்டும்
- பயணம் செய்ய வேண்டும்
- வேலை அனுபவம் பெற வேண்டும்
- தோல்வியை அனுபவிக்க வேண்டும்
- பணத்தை நிர்வகிக்க வேண்டும்
- மனிதர்களின் வெவ்வேறு குணங்களை சந்திக்க வேண்டும்
- தனியாக முடிவெடுக்க வேண்டும்.
இவற்றை AI substitute செய்ய முடியாது.
UNICEF கூட இளைஞர்களுக்கான AI literacy-யுடன் human oversight, privacy, safety, critical understanding ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகிறது.
3. “Enjoyment” என்பதையும் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்
இது மிகவும் முக்கியமானது.
Technology இப்போது:
Entertainment → endless scrolling → gaming → short videos → AI companions
என்று வாழ்க்கையின் பல மணி நேரங்களை எடுத்துக்கொள்ள முடியும்.
ஆனால் 18–24 வயதில் கிடைக்கும் சில அனுபவங்களுக்கு மாற்று இல்லை:
Real friendship
Real travel
Real work
Real conversation
Real failure
Real love
Real responsibility
Real independenceUNICEF-ன் ஆய்வுகளும் digital technology-ன் விளைவு எவ்வளவு நேரம் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதைக் காட்டிலும், எதற்காகவும் எப்படியும் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதோடு தொடர்புடையது என்பதை வலியுறுத்துகின்றன.
4. Education-ல் மிகப் பெரிய மாற்றம்
எனக்கு மிகவும் முக்கியமான மாற்றம் இது.
Old education:
“இந்த answer-ஐ மனப்பாடம் செய்.”
AI-era education:
“இந்த problem-ஐ புரிந்து கொள்.
AI-ஐ பயன்படுத்தி மூன்று solutions உருவாக்கு.
அவற்றை விமர்சனம் செய்.
எது சரி என்று ஆதாரத்துடன் நிரூபி.”இதனால் critical thinking, creativity, communication, collaboration, ethical judgement ஆகியவை அதிக முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.
5. 18–24 வயதுக்கு ஒரு புதிய “life curriculum” தேவை
நாம் ஒரு இளைஞனிடம்:
Education + AI literacy + Work experience + Financial literacy + Relationships + Physical activity + Travel + Community service + Creativity + Independent decision-making
என்பவற்றைச் சேர்த்து பார்க்க வேண்டும்.
அப்போது degree மட்டும் வாழ்க்கைக்கான preparation ஆக இருக்காது.
மிக முக்கியமான மாற்றம்
நான் இதை ஒரு வரியில் சொன்னால்:
AI மனிதனுக்குப் பதிலாக அனுபவிக்கக் கூடாது; மனிதன் AI-ஐ பயன்படுத்தி அதிகமாக அனுபவிக்க வேண்டும்.
உதாரணமாக:
AI மூலம் travel plan உருவாக்கு → ஆனால் உண்மையில் travel செய்.
AI மூலம் language கற்று → ஆனால் உண்மையான மனிதருடன் பேசு.
AI மூலம் business idea உருவாக்கு → ஆனால் market-ல் முயற்சி செய்.
AI மூலம் புத்தகத்தைப் புரிந்து கொள் → ஆனால் புத்தகத்தையும் படி.
AI மூலம் career பற்றி அறிந்து கொள் → ஆனால் internship/work experience பெறு.
இதுதான் மிகப் பெரிய மாற்றம்.
மேலும், இன்றைய இளைஞர்களுக்கான எதிர்கால வேலைகளில் technical skills மட்டும் போதாது; social-emotional, cognitive மற்றும் adaptability skills தேவைப்படும் என்று ILO-வின் 2026 ஆய்வும் வலியுறுத்துகிறது.
உங்கள் ஆரம்பக் கேள்வியுடன் இதை இணைத்தால்…
நாம் செய்ய நினைத்த “16–24 வயதில் உலக இளைஞர்கள் எப்படி வாழ்கிறார்கள்?” என்ற ஆய்வை இன்னும் சுவாரஸ்யமாக மாற்றலாம்.
Pre-AI Generation vs AI Generation
என்று ஒப்பிட்டு:
Education → Enjoyment → Friendship → Love → Work → Money → Travel → Failure → Independence → AI → Future
ஒவ்வொன்றிலும் 2000-களில் 18–24 வயது வாழ்க்கை எப்படி இருந்தது, 2026-ல் எப்படி இருக்கிறது, 2035-ல் எப்படி மாறக்கூடும்?
என்று ஆராய்ந்தால், அது ஒரு சாதாரண இளைஞர் ஆய்வாக இல்லாமல் “AI காலத்தில் மனிதனாக வளர்வது எப்படி?” என்ற மிக ஆழமான ஆய்வாக மாறும்.
-
True wealth of a teacher in Tamil
ஆசிரியரின் உண்மையான சொத்து
முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்று என் மாணவர்கள் இருவர் என் இல்லம் வந்து என்னைச் சந்தித்தார்கள். நீண்ட நேரம் பேசினோம். ஒருவர் அமெரிக்காவில் வசிக்கிறார். மற்றொருவர் வெளிநாட்டு பணியை முடித்து தற்போது சென்னையில் வசிக்கிறார்.
வாழ்க்கை அவர்களை வெவ்வேறு நாடுகளுக்கும், வெவ்வேறு பாதைகளுக்கும் அழைத்துச் சென்றிருக்கிறது. ஆனால் இன்று அவர்கள் என்னைச் சந்தித்தபோது, அந்த முப்பது ஆண்டுகளும் ஒரு கணத்தில் மறைந்துவிட்டது போல இருந்தது.
பேசி முடித்தபின் இருவரும் என் காலில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் பெற்றுச் சென்றார்கள்.
அந்த நிமிடம் எனக்கு ஒரு பெரிய உண்மையை உணர்த்தியது.
ஆசிரியரின் உண்மையான சொத்து பணமோ, பதவியோ, விருதுகளோ அல்ல.
ஆண்டுகள் கடந்தும் மாணவர்களின் மனதில் நிலைத்திருக்கும் அந்த அன்பும் மரியாதையும் தான் ஆசிரியரின் மிகப்பெரிய சொத்து.
ஒரு ஆசிரியர் வகுப்பறையில் கற்பிக்கும் பாடங்கள் மறந்துபோகலாம். ஆனால் அவர் ஒரு மாணவனிடம் விதைத்த நம்பிக்கை, நல்லெண்ணம், மனிதநேயம், வாழ்க்கையைப் பார்க்கும் பார்வை—அவை பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கலாம்.
முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்று கிடைத்த இந்த மரியாதை, நான் ஆசிரியராக இருந்த வாழ்க்கைக்கு கிடைத்த ஒரு அழகான பரிசு.
மாணவர்களின் மனதில் நாம் விட்டுச் செல்லும் நல்ல நினைவுகள்தான் ஆசிரியரின் அழியாத சொத்து. -
Inter-religious faiths in Tamil
இந்து மதத்தில் காலப்போக்கில் உருவான ஏற்றத்தாழ்வுகள், சாதி வேறுபாடுகள், சமூகப் பாகுபாடுகள் போன்றவற்றை மறைக்காமல் எடுத்துரைப்பது, இந்து மதத்தை எதிர்ப்பது என்று அவசியமில்லை. அதே நேரத்தில், அன்பு, கருணை, தர்மம், சமத்துவம், பிற உயிர்களை மதித்தல் போன்றவற்றை வலியுறுத்தும் தெய்வங்களையும் ஆன்மிகக் கருத்துகளையும் ஏற்றுக்கொள்வதில் எந்த முரண்பாடும் இருக்க வேண்டியதில்லை.
ஒரு மதத்தின் பெயரில் மனிதர்களுக்குள் ஏற்றத்தாழ்வு உருவாக்கப்பட்டிருந்தால், அதை விமர்சிப்பதும்; அதே மதத்தின் உள்ளேயே மனிதநேயத்தைப் போதிக்கும் கருத்துகளைத் தேடி மதிப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரான செயல்கள் அல்ல.
என் வாழ்க்கையையே ஒரு சிறிய எடுத்துக்காட்டாக வைத்து இதைப் பார்க்கிறேன். வாழ்க்கையில் சந்தித்த அனுபவங்கள், மனிதர்களின் நடத்தைகள், மதநம்பிக்கைகள், மனமாற்றங்கள் ஆகியவற்றின் வழியாக, “எது உண்மையில் மனிதனை உயர்த்துகிறது?” என்ற கேள்வியைத் தொடர்ந்து ஆராய முடிகிறது.
அதனால், இது எந்த மதத்திற்கும் எதிரான பிரச்சாரமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. மாறாக, நம்முடைய சொந்த மதத்தையும் நம்பிக்கைகளையும் கூட நேர்மையாகக் கேள்வி கேட்டு ஆராயும் மனப்பான்மை தேவை.
ஒரு மதத்தின் பெயர் முக்கியமா, அல்லது அந்த மதம் மனிதனிடம் உருவாக்கும் அன்பு, கருணை, நேர்மை, சமத்துவம் ஆகியவை முக்கியமா?
இந்தக் கேள்வியை ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வாழ்க்கை அனுபவங்களின் வெளிச்சத்தில் சிந்திக்க வேண்டும். தங்களுக்கு பிடித்ததை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு, பிடிக்காதவற்றை மறைப்பதற்குப் பதிலாக, நல்லவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு, தவறுகளைத் திருத்த முயல்வதே உண்மையான ஆன்மிக வளர்ச்சியாக இருக்கலாம்.
மதத்தைப் பாதுகாப்பதைவிட மனிதநேயத்தைப் பாதுகாப்பதும், நம்பிக்கையைப் பாதுகாப்பதைவிட உண்மையைத் தேடுவதும் உயர்ந்த அணுகுமுறையாக இருக்கலாம். -
21 lessons for 21st century
Have you ever regretted reading a book — which one and why?
Suppose, I wouldn’t have read this book, I would be normal like others, happily enjoying AI and spending time casually.
But having read and understood it’s warnings and forecasting future, now I am much worried like other readers.
Future would be tough and everything is changing now and then, everyone must become life long learning mode which is impossible for all.
That’s why I said having read whole book,my heart is heavy thinking about future generations.
-
Best and worst airports
What’s the best and worst airport you’ve been to?
Heathrow airport London, the best one.
Accra, Ghana Airport not just ok, as even baggage missing happened
To mention one more air the best is Zurich Switzerland.
