இந்து மதத்தில் காலப்போக்கில் உருவான ஏற்றத்தாழ்வுகள், சாதி வேறுபாடுகள், சமூகப் பாகுபாடுகள் போன்றவற்றை மறைக்காமல் எடுத்துரைப்பது, இந்து மதத்தை எதிர்ப்பது என்று அவசியமில்லை. அதே நேரத்தில், அன்பு, கருணை, தர்மம், சமத்துவம், பிற உயிர்களை மதித்தல் போன்றவற்றை வலியுறுத்தும் தெய்வங்களையும் ஆன்மிகக் கருத்துகளையும் ஏற்றுக்கொள்வதில் எந்த முரண்பாடும் இருக்க வேண்டியதில்லை.
ஒரு மதத்தின் பெயரில் மனிதர்களுக்குள் ஏற்றத்தாழ்வு உருவாக்கப்பட்டிருந்தால், அதை விமர்சிப்பதும்; அதே மதத்தின் உள்ளேயே மனிதநேயத்தைப் போதிக்கும் கருத்துகளைத் தேடி மதிப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரான செயல்கள் அல்ல.
என் வாழ்க்கையையே ஒரு சிறிய எடுத்துக்காட்டாக வைத்து இதைப் பார்க்கிறேன். வாழ்க்கையில் சந்தித்த அனுபவங்கள், மனிதர்களின் நடத்தைகள், மதநம்பிக்கைகள், மனமாற்றங்கள் ஆகியவற்றின் வழியாக, “எது உண்மையில் மனிதனை உயர்த்துகிறது?” என்ற கேள்வியைத் தொடர்ந்து ஆராய முடிகிறது.
அதனால், இது எந்த மதத்திற்கும் எதிரான பிரச்சாரமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. மாறாக, நம்முடைய சொந்த மதத்தையும் நம்பிக்கைகளையும் கூட நேர்மையாகக் கேள்வி கேட்டு ஆராயும் மனப்பான்மை தேவை.
ஒரு மதத்தின் பெயர் முக்கியமா, அல்லது அந்த மதம் மனிதனிடம் உருவாக்கும் அன்பு, கருணை, நேர்மை, சமத்துவம் ஆகியவை முக்கியமா?
இந்தக் கேள்வியை ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வாழ்க்கை அனுபவங்களின் வெளிச்சத்தில் சிந்திக்க வேண்டும். தங்களுக்கு பிடித்ததை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு, பிடிக்காதவற்றை மறைப்பதற்குப் பதிலாக, நல்லவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு, தவறுகளைத் திருத்த முயல்வதே உண்மையான ஆன்மிக வளர்ச்சியாக இருக்கலாம்.
மதத்தைப் பாதுகாப்பதைவிட மனிதநேயத்தைப் பாதுகாப்பதும், நம்பிக்கையைப் பாதுகாப்பதைவிட உண்மையைத் தேடுவதும் உயர்ந்த அணுகுமுறையாக இருக்கலாம்.
