போதைப் பொருட்கள் ஒழிப்பது எப்படி?

உலகம் முழுவதும் சட்டங்கள் எவ்வளவு கடுமையாக இருந்தாலும், போதைப்பொருள் மாஃபியாக்கள் தொடர்ந்து செயல்படுவதும், மாணவர்கள், பெண்கள் மற்றும் மன அழுத்தத்தில் உள்ளவர்கள் இதற்கு எளிதில் இரையாவதும் மிகவும் கவலைக்குரிய ஒரு யதார்த்தம். காவல் துறையின் நடவடிக்கைகள் மற்றும் சட்டங்கள் மட்டும் இதற்கு முழுமையான தீர்வைத் தராது. இதை வேரறுக்க, சட்டம்-ஒழுங்கோடு சேர்ந்து சமூக அளவிலான ஒரு ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை தேவை.

இதைத் தடுக்க நாம் எடுக்க வேண்டிய முக்கிய நடவடிக்கைகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:

## 1. மனநலனுக்கு முன்னுரிமை (Prioritizing Mental Health)

* **அழுத்தத்தைக் கையாளுதல்:** பலர் வேலைப்பளு, கல்வி சார்ந்த எதிர்பார்ப்புகள் அல்லது தனிமை காரணமாக ஏற்படும் மன அழுத்தத்தில் (stress) இருந்து தப்பிக்கவே போதைப்பொருளை நாடுகின்றனர். எனவே, பள்ளிகள், கல்லூரிகள் மற்றும் பணியிடங்களில் மனநல ஆலோசனைகள் (Counseling) மற்றும் உளவியல் உதவிகள் எளிதாகக் கிடைக்க வேண்டும்.
* **பெண்களுக்கான ஆதரவு:** பெண்கள் சந்திக்கும் பிரத்யேக பிரச்சனைகளை (குடும்ப வன்முறை, பணியிட அழுத்தம்) எவ்வித தயக்கமும் இன்றி மனம் விட்டுப் பேச பாதுகாப்பான இடங்கள் மற்றும் உதவி மையங்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

## 2. அறிவியல்பூர்வமான விழிப்புணர்வு (Scientific Awareness)

* வெறும் “போதைப்பொருள் ஆபத்தானது” என்ற தார்மீக அறிவுரையைத் தாண்டி, அது மூளையின் செயல்பாட்டையும், எதிர்காலத்தையும் எப்படி நிரந்தரமாக பாதிக்கிறது என்பதை மாணவர்களுக்கு அறிவியல்பூர்வமாகக் கற்பிக்க வேண்டும்.
* நண்பர்களின் கட்டாயத்தை (Peer pressure) எப்படி உறுதியாக மறுப்பது என்பதை குழந்தைகளுக்குச் சிறு வயதிலேயே கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.

## 3. குற்றவாளிகளாக அல்லாமல் நோயாளிகளாகப் பார்ப்பது (Treating as Patients)

* போதைக்கு அடிமையானவர்களைக் குற்றவாளிகளாகப் பார்த்துச் சமூகத்திலிருந்து ஒதுக்குவது அவர்களை மேலும் மனச்சோர்வுக்குத் தள்ளிவிடும். அவர்களை ‘நோயாளிகளாகக்’ கருதி, முறையான மருத்துவ சிகிச்சைகள் மற்றும் தரமான மறுவாழ்வு மையங்கள் (Rehabilitation centers) மூலம் மீட்டு வர வேண்டும்.

## 4. விநியோகச் சங்கிலியை உடைத்தல் (Breaking the Supply Chain)

* சட்டங்கள் கடுமையாக இருந்தாலும், போதைப்பொருள் வியாபாரிகள் மாணவர்களை எளிதாகக் குறிவைக்கின்றனர். பள்ளி, கல்லூரிகளுக்கு அருகாமையில் உள்ள கடைகள் மற்றும் சந்தேகத்திற்குரிய நடமாட்டங்களைப் பொதுமக்களும் பெற்றோர்களும் தொடர்ந்து கண்காணித்துக் காவல் துறைக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும்.
* டார்க் வெப் (Dark Web) மற்றும் ஆன்லைன் பரிவர்த்தனைகள் மூலம் நடக்கும் சர்வதேச போதைப்பொருள் வலையமைப்பைத் தடுக்க, இணையவழி கண்காணிப்பை (Cyber surveillance) உலக நாடுகள் இணைந்து பலப்படுத்த வேண்டும்.

## 5. குடும்பத்தின் பங்கு (The Role of Family)

* பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுடன் தினமும் நேரம் செலவிட்டு, அவர்கள் எந்தவொரு பிரச்சனையையும் அல்லது தோல்வியையும் பயமின்றிப் பகிரக்கூடிய ஒரு நட்பு ரீதியான சூழலை வீட்டில் உருவாக்க வேண்டும். தவறுகளைத் திருத்துவதற்கு முன்பாக, அவர்களைக் காதுகொடுத்துக் கேட்பது மிக அவசியம்.

போதைப்பொருள் பழக்கம் என்பது ஒரு தனி மனிதனின் பிரச்சனை அல்ல, அது ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் பிரச்சனை. காவல் துறையின் விழிப்புணர்வு, மருத்துவ உதவி மற்றும் குடும்பத்தின் அரவணைப்பு ஆகிய மூன்றும் இணையும் போது மட்டுமே இந்தப் போதைப்பொருள் மாஃபியாக்களின் சங்கிலியை நாம் முழுமையாக உடைக்க முடியும்.

ஒருவர் போதைப்பொருளுக்கு அடிமையாகத் தொடங்குகிறார் என்பதை ஆரம்பத்திலேயே கண்டறிவது, அவர்களை அந்தப் பாதாளத்தில் இருந்து எளிதாக மீட்டு வர மிகவும் உதவும். இந்த மாற்றங்களை மூன்று முக்கிய பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்: நடத்தை ரீதியான, உடல் ரீதியான மற்றும் உளவியல் ரீதியான மாற்றங்கள்.

## 1. நடத்தை மாற்றங்கள் (Behavioral Changes)

* **தனிமைப்படுத்திக்கொள்வது:** எப்போது பார்த்தாலும் தனியறையிலேயே கதவைச் சாத்திக்கொண்டு இருப்பது மற்றும் குடும்பத்தினருடன் பேசுவதையோ, நேரம் செலவிடுவதையோ தவிர்ப்பது.
* **புதிய நண்பர்கள் வட்டம்:** நீண்ட கால நண்பர்களைத் தவிர்த்துவிட்டு, திடீரென முற்றிலும் புதிய மற்றும் சந்தேகத்திற்குரிய நபர்களுடன் பழக்கம் வைத்துக்கொள்வது.
* **ரகசியம் காப்பது:** எங்கு செல்கிறார்கள், யாரிடம் பேசுகிறார்கள் என்பது போன்ற விஷயங்களை மறைப்பது அல்லது நிறைய பொய்கள் சொல்வது.
* **பணத் தேவை அதிகரிப்பது:** அடிக்கடி வெவ்வேறு காரணங்களைச் சொல்லி பணம் கேட்பது. சில சமயங்களில் வீட்டில் உள்ள பணம் அல்லது பொருட்கள் காணாமல் போவது.
* **செயல்திறன் சரிவு:** பள்ளி, கல்லூரி அல்லது வேலைக்குச் செல்வதில் திடீர் தொய்வு ஏற்படுவது, மதிப்பெண்கள் குறைவது மற்றும் பொறுப்புகளைத் தவிர்ப்பது.

## 2. உடல் ரீதியான அறிகுறிகள் (Physical Signs)

* **கண்களில் மாற்றம்:** கண்கள் எப்போதுமே சிவந்து இருப்பது, தூக்கக் கலக்கத்துடன் காணப்படுவது அல்லது கண்மணிகள் வழக்கத்திற்கு மாறாக விரிவடைந்து (Dilated pupils) இருப்பது.
* **தூக்கம் மற்றும் பசியில் மாற்றம்:** இரவில் நீண்ட நேரம் தூங்காமல் விழித்திருப்பது, பகலில் அதிக நேரம் தூங்குவது. அதேபோல பசியின்மையில் ஏற்படும் திடீர் மாற்றத்தால் உடல் எடை வேகமாக குறைவது.
* **சுய சுத்தம் குறைவது:** குளிப்பது, உடைகளைச் சுத்தமாக அணிவது போன்ற அடிப்படைப் பழக்கங்களில் அக்கறையின்றி இருப்பது.
* **உடல் நடுக்கம்:** கைகளில் நடுக்கம், பேச்சு குளறுவது அல்லது அடிக்கடி மூக்கில் ரத்தம் வடிவது (குறிப்பாக போதைப்பொருளை நுகர்பவர்களுக்கு).

## 3. உளவியல் மற்றும் உணர்வு ரீதியான மாற்றங்கள் (Psychological Changes)

* **திடீர் கோபம் (Mood Swings):** எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் திடீரென அதிக கோபப்படுவது, எரிச்சலடைவது அல்லது வன்முறையாக நடந்துகொள்வது.
* **காரணமற்ற பயம் (Paranoia):** யாரோ தங்களைக் கண்காணிப்பது போலவோ அல்லது தங்களுக்கு ஆபத்து வரப்போவது போலவோ தேவையற்ற பதற்றத்தில் இருப்பது.
* **ஆர்வமின்மை:** முன்பு மிகவும் விரும்பிச் செய்த விஷயங்கள் (விளையாட்டு, பொழுதுபோக்கு, வாசிப்பு) மீது தற்போது எந்த ஈடுபாடும் இல்லாமல் இருப்பது.

> **முக்கியமான குறிப்பு:** இந்த அறிகுறிகளில் சில, சாதாரணமான மன அழுத்தத்தாலோ அல்லது வேறு உடல்நலப் பிரச்சனைகளாலோ கூட ஏற்படலாம். எனவே, இந்த அறிகுறிகளைக் கண்டால் அவர்களை உடனடியாகக் குற்றவாளியைப் போல விசாரிக்கவோ, அடிக்கவோ கூடாது. அது அவர்களை உங்களை விட்டு மேலும் விலகச் செய்துவிடும்.

போதைப்பொருளுக்கு அடிமையான ஒருவரிடம் கோபப்படாமல் பேசுவது மிகவும் சவாலான விஷயம் என்றாலும், அவர்களை மீட்டு வர இதுவே மிக முக்கியமான முதல் படியாகும். அவர்களைக் குற்றவாளியாகப் பார்க்காமல், உதவி தேவைப்படும் ஒரு நோயாளியாகப் பார்த்து அணுகுவது அவசியமாகும்.

இதற்கான சில சிறந்த அணுகுமுறைகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:

## 1. சரியான நேரமும் இடமும் (Right Time and Place)

* **போதையில் இல்லாத நேரம்:** அவர்கள் போதையில் இருக்கும்போது பேசுவது எந்தப் பலனையும் தராது. அவர்கள் முற்றிலும் நிதானமாக இருக்கும் ஒரு நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கவும்.
* **தனிமை மற்றும் அமைதி:** மற்றவர்கள் முன்னிலையில் அவர்களைக் கேள்வி கேட்பது அவர்களை அவமானப்படுத்துவது போலாகிவிடும். அமைதியான, பாதுகாப்பான ஒரு சூழலில் தனியாகப் பேசவும்.

## 2. ‘நான்’ என்ற வார்த்தையை முன்னிலைப்படுத்துங்கள் (Use “I” Statements)

* “நீ எப்பவும் இப்படித்தான் பண்ற”, “நீ குடும்பத்தை நாசமாக்குற” என்று அவர்களைக் குற்றம் சாட்டுவதைத் தவிர்க்கவும். இது அவர்களைத் தற்காப்பு நிலைக்குத் தள்ளிவிடும்.
* அதற்குப் பதிலாக, “உன் உடல்நிலையைப் பார்த்து **நான்** மிகவும் கவலைப்படுகிறேன்”, “**எனக்கு** உன் மீது அக்கறை உள்ளது” என்பது போல உங்கள் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துங்கள்.

## 3. காதுகொடுத்துக் கேளுங்கள் (Active Listening)

* அறிவுரைகள் கூறுவதற்கு முன்பாக, அவர்கள் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என்பதை முழுமையாகக் கேளுங்கள்.
* வேலைப்பளு, தனிமை, காதல் தோல்வி, குடும்பப் பிரச்சனை அல்லது நண்பர்களின் கட்டாயம் என அவர்கள் அந்தப் பழக்கத்திற்குச் செல்ல ஏதோ ஒரு ஆழமான காரணம் இருக்கலாம். அதைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள்.

## 4. வசைச்சொற்களைத் தவிர்க்கவும் (Avoid Labels)

* ‘போதை அடிமை’, ‘குடிகாரன்’, ‘உருப்படமாட்டாய்’ போன்ற வார்த்தைகளை ஒருபோதும் பயன்படுத்த வேண்டாம். இது அவர்களின் சுயமரியாதையை அழித்து, அவர்களை மேலும் போதைக்கே தள்ளிவிடும்.

## 5. எல்லைகளை உறுதியாக அமையுங்கள் (Set Healthy Boundaries)

* அன்பைக் காட்டுவது வேறு, அவர்களின் தவறான பழக்கத்திற்குத் துணை போவது வேறு.
* “நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், உனக்கு உதவி செய்யத் தயாராக இருக்கிறேன். ஆனால், போதைப்பொருள் வாங்குவதற்காகப் பணம் தரவோ அல்லது உன் தவறுகளை மற்றவர்களிடம் மறைக்கவோ மாட்டேன்” என்பதை அன்பாகவும், அதேநேரம் உறுதியாகவும் சொல்லுங்கள்.

## 6. மருத்துவ உதவியை முன்மொழியுங்கள் (Offer Professional Help)

* போதைப்பழக்கம் என்பது வெறும் மனக்கட்டுப்பாட்டால் மட்டுமே நிறுத்திவிடக் கூடிய ஒன்றல்ல; மூளையின் ரசாயன மாற்றங்களால் நிகழும் இதற்கு முறையான மருத்துவ உதவி தேவை.
* “நாம் ஒரு மருத்துவரை அல்லது ஆலோசகரைச் சந்தித்துப் பேசலாமா? நான் உன்னோடு வருகிறேன்” என்று அவர்களுக்குத் துணையாக நிற்பதை உணர்த்துங்கள்.

> **முக்கியமான குறிப்பு:** இந்த உரையாடலின் போது அவர்கள் எரிச்சலடைந்தாலோ அல்லது மறுத்தாலோ, நீங்களும் பதிலுக்குக் கோபப்பட வேண்டாம். “பரவாயில்லை, நாம் இதைப்பற்றிப் பிறகு பேசலாம்” என்று கூறிவிட்டு அந்த இடத்தை விட்டு அமைதியாக நகர்ந்து விடுங்கள். மாற்றத்திற்கான விதையை விதைத்தாகிவிட்டது, அதற்கான பலன் கிடைக்கச் சிறிது காலம் பிடிக்கும் என்பதை உணர்ந்து பொறுமையுடன் செயல்படுங்கள்.

மறுவாழ்வு மையங்கள் அல்லது உளவியல் ஆலோசகர்களை எவ்வாறு அணுகுவது என்பது குறித்து உங்களுக்குக் கூடுதல் தகவல்கள் தேவைப்படுகிறதா?