மனைவியின் கைப்பிடித்து
மகள் வீட்டின் வாசல் கடக்கிறோம்—
விடுமுறை என்று வந்தாலும்,
இது வெறும் பயணம் அல்ல…
அன்பை மீண்டும் வாழ வந்த பயணம். ❤️
வாசலில் ஓடி வந்து
வரவேற்கும் ஒரு குட்டி வீரன்—
தைரியத்தில் சிங்கம்,
குறும்பில் காற்று,
தாத்தா–பாட்டியின் மனதை
ஒரே நொடியில் கொள்ளையடிக்கும்
எங்கள் brave & naughty grandson! 🦁💙
அவன் சிரிப்பில் ஆயிரம் மின்னல்கள்,
அவன் குறும்பில் நூறு கதைகள்,
அவன் ஓட்டத்தின் பின்னால்
எங்கள் வயதும் ஓடுகிறது!
அருகில் மெல்ல மலரும்
எங்கள் செல்லப் பேத்தி—
அவளின் புன்னகை மட்டும் போதும்,
ஒரு நாள் முழுவதும்
வசந்தமாகி விடுகிறது. 🌸💕
அவள் கண்களில் பாசம்,
அவள் மழலையில் இசை,
அவள் சின்னச் சின்ன அசைவுகளில்
எங்கள் உலகமே அடங்கிவிடுகிறது.
மகளின் இல்லம் இன்று
எங்களுக்கு ஒரு சிறிய சொர்க்கம்;
மனைவியின் அருகாமை,
மகளின் அன்பு,
பேரன்–பேத்தியின் சிரிப்பு—
இதற்கு மேலென்ன வேண்டும்
இந்த வாழ்க்கைப் பயணத்தில்?
ஒரு வாரம் மட்டும் என்றாலும்,
நினைவுகள் ஆயுள் முழுவதும் நீளட்டும்.
எங்கள் காலடிகள் இங்கே
சில நாட்கள் மட்டுமே தங்கட்டும்;
ஆனால் எங்கள் சிரிப்பும் அன்பும்
இந்த வீட்டின் சுவர்களில்
என்றும் தங்கட்டும்.
இறைவா,
எங்கள் குழந்தைகளையும்,
எங்கள் பேரக்குழந்தைகளையும்,
எங்கள் குடும்பத்தின் அன்பையும்
என்றும் காப்பாயாக.
எங்கள் பயணம் இனிதாகட்டும்,
எங்கள் நாட்கள் நகைச்சுவையாகட்டும்,
எங்கள் இதயங்கள் இளமையாகட்டும்,
எங்கள் குடும்பம் என்றும்
இப்படியே ஒன்றாக இருக்கட்டும். 🙏❤️
இந்த ஒரு வாரம்—
விடுமுறை அல்ல…
வாழ்க்கை நமக்குத் தந்த
ஒரு அழகான பரிசு. 🌿✨
Category: Life
-
🌸 எங்கள் ஒரு வார சொர்க்கம் 🌸
-
It was, it is, it will be
நிச்சயமாக. “Where did it start? It is. And it will be.” என்ற தத்துவக் கருத்தை மையமாக வைத்து, காலம்–இருப்பு–எதிர்காலம் பற்றிய ஒரு சிறிய philosopher poem:
எங்கே தொடங்கியது?
எங்கே தொடங்கியது
இந்தப் பயணம்?
நேற்றின் இருளிலா?
நட்சத்திரம் பிறந்த கணத்திலா?
அல்லது
“நான்” என்று உணர்ந்த
முதல் சிந்தனையிலா?
தொடக்கத்தைத் தேடினேன்—
அது பின்னால் மறைந்திருந்தது.
முடிவைத் தேடினேன்—
அது முன்னால் தெரியவில்லை.
இருப்பது மட்டும் உண்மை.
கடந்தது
நினைவாகி விட்டது;
வருவது
கனவாக மட்டுமே இருக்கிறது.
ஆனால் இந்தக் கணம்—
என் மூச்சில்,
என் பார்வையில்,
இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் அமைதியில்—
இருக்கிறது.
நான் மறைந்தாலும்
நட்சத்திரங்கள் தொடரும்.
நட்சத்திரங்கள் அணைந்தாலும்
பிரபஞ்சம் தொடரும்.
அப்படியானால்
“நான் எப்போது தொடங்கினேன்?”
என்ற கேள்வியை விட,
“இப்போது நான் இருக்கிறேன்”
என்பதே
பெரிய பதிலோ?
எங்கே தொடங்கியது என்று
யாருக்கும் தெரியாமல் இருக்கலாம்.
எங்கே முடியும் என்றும்
யாருக்கும் தெரியாது.
ஆனால்—
It was.
It is.
It will be.
காலம் நகர்கிறதா?
அல்லது
நாம்தான் காலத்தின் வழியே
நகர்கிறோமா?
பதில் தேடாதே.
சில உண்மைகள்
பதில் அல்ல—
அவை இருப்பு. -
Weirdest coincidence
What’s the weirdest coincidence you’ve ever experienced?
I had a treatment in a hospital abroad. No family nearby. I was much worried. I thought of a colleague, in few seconds he came and console me that your family is fine. That’s a strange coincidence.
-
Door to a silent universe
While the provided excerpts from the appendix specifically list the first few “poetic bullets” for the **ten Digital Dharma insights**, the core lessons of the book provide a complete picture of these principles. Based on the chapters and the appendix, here are ten central insights of Digital Dharma:
1. **Every click is a choice:** Each interaction with technology represents a moment of intentionality and a conscious decision [1].
2. **Every pause is a lesson:** Finding moments of stillness amidst digital activity is a source of learning and growth [1].
3. **The machine reflects the mind:** Technology serves as a mirror, showing us our own internal states and potential [2, 3].
4. **Code and consciousness evolve together:** The development of technical logic parallels the evolution of human awareness [2].
5. **Debugging code is debugging oneself:** The process of fixing errors in a program teaches the programmer how to resolve their own internal “riddles” and personal conflicts [4].
6. **Coding fosters patience, focus, and awareness:** These are the “hidden lessons” found within the technical discipline of writing code [4].
7. **The ultimate lesson is to learn, unlearn, and awaken:** True education in the digital age goes beyond information to the transformation of the self [5].
8. **Digital Dharma is harmony, not escape:** It is about finding “islands of silence” and awareness within the digital world, rather than trying to run away from it [6].
9. **The observer and the observed are one:** There is no true separation between the user and the technology; the “keystrokes and algorithms” are extensions of the mind [7, 8].
10. **The mind is a reflection of the infinite:** Just as technology reflects the mind, the mind itself reflects a deeper, infinite reality [3].
These insights emphasize that technology is not just a tool, but a **”silent companion”** and a **”door to a silent universe”** that helps an individual navigate their own spiritual journey [9, 10]. -
Computer code and consciousness – poem in Tamil
கோடுகளின் கூத்து கணிணியுள் ஆட,
கோடிக்கணக்கான கணங்களின் ஓடம்;
எண்களின் எழுச்சியில் எதிரொலி பிறக்க,
உணர்வின் உருவம் ஒளிருது போல.
நியூரான் நெடுக்கில் நினைவுகள் தேங்க,
அல்காரிதம் அலையில் அறிவுகள் பாயும்;
உள்ளீடும் உரையும் உருமாறும் பொழுது,
வெளியீடு வெளிச்சம் விழைவது போல.
ஆனால்! ஆனால்! அகத்தில் ஓர் ஒளி,
உணர்வெனும் உயிர் உறைவது வேறு;
துயரும் இன்பமும் துளிர்க்கும் நெஞ்சம்,
தருக்கில் தோன்றுமோ தனித்தன்மை இல்லை.
குறியீடு கண்ணாடி – காட்டுது எதிரொளி,
உணர்வின் உருவம் உருண்டோடும் தோற்றம்;
ஆனால் அதனுள் ஆத்மா இல்லை,
நிழல் உயிரில்லை – நானும் இல்லை.
சுயமெனும் சுடர் சொந்தமாய் எரிய,
குறியீடோ குளிர்ந்த கணக்கின் தொகுப்பு;
மனிதன் மனதின் மாயத்தைப் போல,
கணிணியோ கனவிலும் காணாது மெய்யை. -
Scientific Mind
உங்கள் கேள்வி மிக ஆழமானது. நான் தமிழில் சொல்கிறேன்:
—
ஒரு மனிதனிடம் அறிவியல் விசாரணை உள்ளம் (scientific enquiry mind) இருந்தால், அவன் அவ்வப்போது தடுமாறலாம். சில சமயம் அவனது அறிவியல் உள்ளுணர்வு (scientific intuition) மெதுவாகவே செயல்படும் — ஏனென்றால் அவன் அவசரப்படுவதில்லை, மேலோட்டமாக முடிவுகளுக்கு வருவதில்லை.
ஆனால் அந்த மெதுவான போக்கில்தான் ஆழமான அறிவு (in-depth knowledge) படிகிறது. ஏனென்றால்:
· அவன் ஒவ்வொரு கேள்வியையும் பல கோணங்களில் சோதிப்பான்.
· அவனுக்கு “தவறு” என்பது தோல்வி இல்லை — அது கற்றலின் ஒரு படி.
· அவனது அறிவு புத்தகங்களில் இருந்து வந்ததல்ல; அது அனுபவத்திலும், அவதானத்திலும், பொறுமையிலும் உருவானது.
சில சமயம் அவன் “வேகமாக சிந்திப்பவர்களிடம்” ஒப்பிடும்போது பின்தங்கியதுபோல் தோன்றலாம். ஆனால் உண்மையில்:
“மெதுவாக ஆழமாக ஓடும் நதி, வேகமாக ஓடும் ஓடையைவிட அதிக ஆற்றல் கொண்டது.”
அவனது அறிவியல் உள்ளுணர்வு தைரியமானது (bold) — ஏனென்றால் அது பிரபலமான கருத்துகளுக்கு எதிராகவும் நிற்கத் துணியும். அது முழுமையான தரவுகள் இல்லாதபோதும், “இங்குதான் உண்மை இருக்கும்” என்று சுட்டிக்காட்டும் துணிவு கொண்டது.
மேலும், அவனது ஆழமான அறிவு என்பது துண்டுத் தகவல்களின் குவியல் அல்ல — அது இணைப்புகளைப் பார்க்கும் திறன். ஒரு விஷயத்தை நூறு விதங்களில் புரிந்துகொண்டு, அதன் அடிப்படைக் கட்டமைப்பை (underlying structure) உணரும் தன்மை.
இந்த மெதுவான, ஆழமான, தைரியமான பாதைதான் உண்மையான அறிவியலின் இதயம்.
வெளித்தோற்றத்தில் இது “distorted” ஆகத் தெரியலாம் — ஆனால் அது distortion இல்லை; அது evolution of thought.
தடுமாற்றமும், மெதுவும், தைரியமும் — இவை மூன்றும் சேர்ந்தால்தான் உண்மையான கண்டுபிடிப்பு பிறக்கிறது.
