சிறந்த கவிதை

இன்று இதே நாள், இதே நேரம்—
என் உயிர் முதன் முதலில் உலகைத் தொட்ட தருணம்.
அம்மாவின் கருப்பையில் இருந்து
அறுபத்திநான்கு ஆண்டுகள் முன்
ஒளி கண்ட அந்த நொடி,
இன்றும் என் நெஞ்சில் நின்று ஒலிக்கிறது.

ஒரே கருப்பையின் அரவணைப்பில்
பத்து உயிர்கள் மலர்ந்தோம் நாம்—
ஒரே நெஞ்சின் துடிப்பை கேட்டோம்,
ஒரே மார்பின் பாலை ருசித்தோம்,
அந்த பந்தம், தொப்புள் கொடி போல்
இன்றும் நம்மை இணைத்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

எங்களை தோளில் சுமந்த தந்தையின் வலிமை,
நம்மை உயிராய் தழுவிய அன்பு—
சொல்ல முடியாத சின்னஞ்சிறு தியாகங்கள்,
எங்கள் வாழ்வின் முதுகெலும்பாய் நின்றன.

வலியால் எங்களை பெற்றெடுத்த தாய்—
உயிரையே நமக்காக கொடுத்த தெய்வம்.
அவள் நெஞ்சின் துடிப்பில் நாங்கள் பிறந்தோம்,
அவள் கண்களின் கனவில் நாங்கள் வளர்ந்தோம்.

இன்று, இந்த நினைவுகள் அனைத்தும்
என் உள்ளத்தில் மலர்கின்றன—
நன்றி, பெருமிதம், அன்பு என
மூன்று சொற்களில் அடங்காத உணர்வுகளாய்.

என் பிறப்பு ஒரு நாள் அல்ல,
ஒரு புனிதமான உறவு—
அம்மா, அப்பா, என் உறவுகள் எல்லாம்
என் வாழ்வின் அர்த்தம் என்பதை
இன்று மீண்டும் உணர்கிறேன்.