2035–2055: ஒரு சாத்தியமான உலகம்
கடந்த நூற்றாண்டில் உலகம் ஏழைகளை நடுத்தர வர்க்கமாக மாற்றியது. அடுத்த முப்பது ஆண்டுகளில், முற்றிலும் புதிய ஒரு சமூக வர்க்கம் உருவாகலாம். அவர்களை “படித்த ஏழைகள்” என்று அழைக்கலாம்.
இவர்கள் உயர்கல்வி பெற்றிருப்பார்கள். செயற்கை நுண்ணறிவு, தானியக்கம், டிஜிட்டல் தளங்கள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தும் திறனும் இருக்கும். ஆனால் நிரந்தர வேலை இருக்காது. Gig Economy, ஒப்பந்தப் பணிகள், குறுகிய காலத் திட்டங்கள், தற்காலிக வருமானம் ஆகியவற்றையே நம்பி வாழ வேண்டியிருக்கும். அறிவு இருக்கும்; ஆனால் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு இருக்காது. இதனால், இவர்கள் இன்றைய ஏழைகளுக்கும் நடுத்தர வர்க்கத்திற்கும் இடைப்பட்ட ஒரு புதிய சமூக அடுக்காக உருவாகலாம்.
அதே நேரத்தில், உலகளவில் மிகச் சிலரிடமே அளவிட முடியாத செல்வமும், தரவுகளும், செயற்கை நுண்ணறிவு வளங்களும் குவியலாம். இதனால் செல்வச் சீரற்ற நிலை மேலும் அதிகரிக்கலாம்.
மற்றொரு சவால் இயற்கை வளங்கள். காலநிலை மாற்றம், மக்கள் தொகை உயர்வு, நீர்வள மேலாண்மை குறைபாடுகள் ஆகியவை சில பகுதிகளில் தண்ணீர் பற்றாக்குறையை அதிகரிக்கக்கூடும். சில ஆய்வாளர்கள் எதிர்காலத்தில் தண்ணீரை மையமாகக் கொண்ட அரசியல் மற்றும் பிராந்திய மோதல்கள் அதிகரிக்கலாம் என்று எச்சரிக்கின்றனர்.
இந்தச் சூழலில், தொழில்நுட்பத்தின் மீதான மக்களின் பார்வையும் மாறக்கூடும். “புதிய தொழில்நுட்பம் வேண்டும்” என்ற கோரிக்கையை விட, “அடிப்படை உணவுப் பாதுகாப்பு, குடிநீர், வாழ்வாதாரம் வேண்டும்” என்ற கோரிக்கைகள் பலமாக எழலாம். தொழில்நுட்பம் மனித வாழ்வை மேம்படுத்துகிறதா, அல்லது சிலரின் செல்வத்தை மட்டுமே பெருக்குகிறதா என்ற கேள்வியும் சமூக விவாதமாக மாறலாம்.
எதிர்காலம் எப்படி அமையும் என்பதை யாராலும் உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது. ஆனால் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம், பொருளாதார வளர்ச்சி, சமூக நீதி, இயற்கை வளப் பாதுகாப்பு ஆகிய நான்கிற்கும் சமநிலை ஏற்படுத்தும் நாடுகளே நிலையான வளர்ச்சியை அடையக்கூடும்.
Category: Uncategorized
-
படித்த வர்க்கம்
-
குறிக்கோள் வேண்டும்; பெருங்குறிக்கோள் அவசியமில்லை
“வாழ்க்கையில் ஒரு குறிக்கோள் வேண்டும்” என்பது அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளும் உண்மை. குறிக்கோள் இல்லாத வாழ்க்கை திசைகாட்டி இல்லாத கப்பலைப் போன்றது. ஆனால், அதே நேரத்தில் “பெருங்குறிக்கோள்” வைத்தால்தான் வாழ்க்கை உயர்வடையும் என்ற கருத்து எல்லா சூழல்களிலும் பொருந்தாது.
தமிழின் புகழ்பெற்ற வாக்கியமான “உள்ளுவதே உயர்வுள்ளல்” என்பது உயர்ந்த சிந்தனையைக் கொண்டிரு என்பதையே வலியுறுத்துகிறது. அதை எல்லோரும் உலகையே மாற்றும் இலட்சியங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டியதில்லை. உயர்ந்த சிந்தனை என்பது முதலில் நம்மை மேம்படுத்தும் சிந்தனையாக இருக்க வேண்டும்.
இன்றைய சமூக ஊடக உலகில், மிகப் பெரிய கனவுகளையும், பிரம்மாண்டமான இலக்குகளையும் அறிவிப்பது ஒரு போக்காக மாறியுள்ளது. சில காலம் அது மற்றவர்களின் பாராட்டைப் பெறலாம். ஆனால், வெறும் அறிவிப்புகள் வாழ்க்கையை மாற்றாது. திறன், உழைப்பு, ஒழுக்கம், தொடர்ச்சியான முயற்சி ஆகியவை இல்லையென்றால் அந்தப் பெருங்குறிக்கோள்கள் கற்பனையாகவே முடிந்துவிடும்.
இதைத்தான் நம் முன்னோர்கள் “சட்டியில் உள்ளதே அகப்பையில் வரும்” என்ற பழமொழி மூலம் எளிமையாகச் சொல்கிறார்கள். சட்டியில் இல்லாத உணவு அகப்பையில் வராது. அதுபோல, அறிவு இல்லாமல் அறிவாளியாகவும், உழைப்பு இல்லாமல் வெற்றியாளராகவும், பண்பு இல்லாமல் தலைவராகவும் யாரும் மாற முடியாது. வெளியில் காட்டும் கனவுகளைவிட, உள்ளே வளர்த்துக் கொள்ளும் தகுதிகளே வாழ்க்கையின் உண்மையான செல்வம்.
வாழ்க்கையின் நோக்கம், மற்றவர்களை வியக்க வைக்கும் அளவுக்கு பெரியதாக இருக்க வேண்டியதில்லை. நம்மை முழுமையாக்கும் அளவுக்கு அர்த்தமுள்ளதாக இருந்தால் போதும். ஒரு நல்ல ஆசிரியராக இருப்பது, நேர்மையான தொழிலாளியாக இருப்பது, நல்ல பெற்றோராக இருப்பது, சமூகத்திற்கு இயன்ற அளவு பங்களிப்பது—இவை அனைத்தும் உயர்ந்த குறிக்கோள்களே. அவை உலக வரலாற்றில் இடம் பெறாவிட்டாலும், பலரின் வாழ்க்கையில் நல்ல மாற்றத்தை உருவாக்கும்.
எனவே, குறிக்கோளைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது அதன் அளவை விட அதன் ஆழத்தைப் பார்க்க வேண்டும். நம் திறன்களை வளர்த்துக் கொண்டு, சிறு சிறு வெற்றிகளைச் சேர்த்துக் கொண்டு, வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்குவதே நிலையான முன்னேற்றம். பெருங்குறிக்கோள் இருந்தால் அது வரவேற்கத்தக்கதே; ஆனால் அது நம் திறமை, உழைப்பு, பணிவு ஆகியவற்றின் மீது கட்டப்பட வேண்டும்.
இறுதியாக, வாழ்க்கை நமக்குக் கற்பிக்கும் பெரிய பாடம் இதுதான்: குறிக்கோள் அவசியம்; ஆனால் குறிக்கோளைவிட தகுதி முக்கியம். உயர்வாகச் சிந்தியுங்கள்; ஆனால் அந்த உயரத்தைத் தாங்கும் உள்ளார்ந்த வளர்ச்சியையும் உருவாக்குங்கள். ஏனெனில், சட்டியில் உள்ளதே இறுதியில் அகப்பையில் வரும். -
Money
What’s something you used to worry about but don’t anymore?
Money.
Life begins with a hospital bill and often ends with one. Money is an unavoidable companion throughout our journey—but only to a point.
A beggar and a billionaire are governed by the same laws of nature. Neither can eat beyond the capacity of the human stomach. Wealth changes comfort, not the limits of life.
As I have grown older, I have come to see that money is a wonderful servant but a poor master.
At the end of life, no one wishes they had earned one more crore. They cherish the moments they lived, the people they loved, the kindness they gave, and the memories they created.
Money can buy comfort. It cannot buy time. It cannot buy peace. It cannot buy a life well lived.
Today, I earn, save, and spend wisely—but I no longer let money decide my happiness.
In the end, memories become our true wealth.
-
Moral Quotes
What’s a quote that perfectly describes your outlook on life?
Two quotes in Tamil suddenly captured my mind.
- Theft cannot be eradicated unless the thief himself decides to reform.
- He who eats salt must drink water; he who commits a wrong must face the punishment.
-
Learn
What is your favorite quote?
“My favorite quote is: ‘Learn, Unlearn, and Relearn.’ Technology changes rapidly, and lifelong learning is the best way to stay relevant.”
-
என் வானத்தில் பல நிலாக்கள்
அழகான உவமை. இதை சற்று மெருகேற்றி, கட்டுரைத் தன்மையுடன் இவ்வாறு எழுதலாம்:
என் வானத்தில் பல நிலாக்கள்
என் வானத்தில் ஒரு நிலா மட்டும் இல்லை; பல நிலாக்கள் உண்டு. அவை என் பள்ளி, கல்லூரி நண்பர்கள்; என்னுடன் பணிபுரிந்தவர்கள்; என் உறவினர்கள்; என் குடும்பத்தினர்; என் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் சந்தித்த மனிதர்கள்.
அவற்றில் சில வளர்பிறை நிலாவைப் போல நாளுக்கு நாள் நெருக்கமாகின்றன. சில தேய்பிறை போல மெல்ல விலகிச் செல்கின்றன. சில மேகங்களுக்குப் பின்னால் மறைந்திருப்பதைப் போல, தொடர்பு இருந்தும் தெரியாமல் போகின்றன. சில பவுர்ணமி நிலாவைப் போல வாழ்க்கையை ஒளிரச் செய்கின்றன. இன்னும் சில, எதிர்பாராத அமாவாசையைப் போல திடீரென்று காணாமல் போகின்றன.
தேய்பிறை மீண்டும் வளர்பிறையாக மாறுவதும், பவுர்ணமி மீண்டும் தேயத் தொடங்குவதும் இயற்கையின் விதி. அதுபோலவே மனித உறவுகளிலும் நெருக்கமும் தூரமும் மாறி மாறி வருவது வாழ்க்கையின் இயல்பு.
ஒரே நாளில் பல நிலாக்கள் உதிக்கவும் மறையவும் செய்யலாம். அந்த மாற்றத்தை இயற்கையாக ஏற்றுக்கொண்டால், எந்தப் பவுர்ணமியும் அளவுக்கு மீறிய மகிழ்ச்சியையும், எந்த அமாவாசையும் அளவுக்கு மீறிய கவலையையும் தராது.
எனக்கு ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது. நிலவின் சுழற்சி போலவே உறவுகளுக்கும் ஒரு சுழற்சி உண்டு. இன்று மறைந்தது நாளை மீண்டும் தோன்றலாம். இன்று தூரமானது நாளை மீண்டும் நெருங்கலாம்.
வாழ்க்கை வானத்தில் நிலாக்கள் வந்து போகும்; ஆனால் வானம் மட்டும் எப்போதும் இருப்பதைப் போல, அன்பைத் தாங்கும் மனமும் நிலைத்தே இருக்கும். -
நீதானே என் தேசியகீதம்
எதிர்காலத்தின் பொதுவான தேசிய கீதம்
மனிதன் நினைப்பதுண்டு,
“என் வேலை நிலைத்திருக்கும்” என்று.
தொழில்நுட்பம் நினைப்பதுண்டு,
“பாவம் மனிதன்!” என்று.
மாறு… மாறு…
தேவைக்கேற்ப மாறு.
கற்று… கற்று…
வாழ்க்கை முழுவதும் கற்றுக்கொள்.
ஓடு… ஓடு…
போட்டிக்காக அல்ல,
பரிணாமத்திற்காக ஓடு.
நேற்றைய அறிவு இன்று போதாது.
இன்றைய திறன் நாளை போதாது.
மாறத் தெரிந்தவர்களே நிலைப்பார்கள்.
கற்றுக்கொண்டே இருப்பவர்களே உயர்வார்கள்.
இதுவே எதிர்காலத்தில்
எல்லா நாடுகளுக்கும் பொதுவான
தேசிய கீதமாக இருக்கலாம். -
Transform negative emotions to positive ones
If you had to give one life-changing tip, what would it be?
“Transform your reactions: choose love over anger, empathy over irritation, and growth together over selfishness.”
-
தாயுமானவர்
தாய்மை என்பது பாலினம் அல்ல; அன்பின் உயர்ந்த வடிவம்
“பிள்ளை பெற்றவள்தான் தாய்” என்று உலகம் சொல்கிறது. அது உண்மைதான். ஆனால் அந்த உண்மைக்கு இன்னொரு பரிமாணமும் இருக்கிறது.
ஒரு பெண் குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும் அந்தக் கணத்தில், குழந்தை மட்டும் பிறப்பதில்லை. அவளும் ஒரு தாயாக மறுபிறவி எடுக்கிறாள். இதை யாரும் மறுக்க முடியாது.
ஆனால், தாய்மை என்பது உயிரியல் நிகழ்வு மட்டுமா?
என் பார்வையில், இல்லை.
தாய்மை என்பது ஒரு மனநிலை. அன்பு, பொறுமை, அரவணைப்பு, தியாகம், பாதுகாப்பு, நிபந்தனையற்ற பாசம்—இவை அனைத்தும் சேர்ந்து உருவாகும் ஒரு உயர்ந்த மனிதப் பண்பு.
தமிழ் மொழி இதை ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே புரிந்துகொண்டது. அதனால்தான், ஒரு ஆண் தாயைப் போல அன்பு செலுத்தி, கவனித்து, அரவணைத்து வாழ்ந்தால், அவரை “தாயுமானவர்” என்று அழைத்தது. அந்தச் சொல் ஒரு பாராட்டு மட்டுமல்ல; அன்பிற்கு பாலினம் இல்லை என்ற நம் பண்பாட்டின் அறிவிப்பு.
நானும் ஒரு தந்தை. ஆனால் சில நேரங்களில், என் குழந்தைகளுக்குத் தந்தையாக மட்டுமல்ல, தாயுமானவராகவும் இருக்க வேண்டிய தருணங்கள் வந்துள்ளன. ஆறுதல் கூறுவது, உடன் இருப்பது, கவனித்துக் கொள்வது, நம்பிக்கை அளிப்பது—இவை தந்தையின் கடமைகளாக மட்டுமல்ல, தாய்மையின் வெளிப்பாடுகளாகவும் நான் பார்க்கிறேன்.
அன்பு ஒரு வட்டம். அந்த வட்டத்தில் ஆண், பெண் என்ற எல்லைகள் கரைந்துவிடுகின்றன. ஒரு குழந்தையை அன்போடு வளர்க்கும் ஒவ்வொரு உள்ளமும் அந்த வட்டத்தின் மையத்தில் நிற்கிறது.
எதிர்காலத்தில், பெற்றோர்களின் பங்குகள் மேலும் பகிரப்பட்டுக்கொண்டே போகும். தந்தைகள் குழந்தை வளர்ப்பில் அதிகமாக ஈடுபடுவார்கள். தாய்மார்கள் குடும்பத்திற்கு அப்பாற்பட்டு பல துறைகளில் சிறப்பாகச் செயல்படுவார்கள். இந்த மாற்றம் யாருடைய பங்கையும் குறைப்பதில்லை; மாறாக, அன்பின் பரப்பை விரிவுபடுத்துகிறது.
எனவே, “தாய்” என்பது ஒரு உறவின் பெயராக மட்டுமல்ல, ஒரு குணத்தின் பெயராகவும் நான் பார்க்கிறேன்.
ஒரு குழந்தையை நிபந்தனையற்ற அன்புடன் வளர்க்கும் ஒவ்வொரு உள்ளமும் தாயே.
அது பெண்ணாக இருக்கலாம்.
ஆணாக இருக்கலாம்.
அன்பே அங்கே அடையாளம்.
அதனால்தான், “தாயுமானவர்” என்ற தமிழ் சொல்லில் நான் மனிதநேயத்தின் உச்சத்தைப் பார்க்கிறேன். -
FOMO & JOMO
இந்த பதிவு உளவியலின் ஒரு முக்கியமான அம்சத்தை மிக எளிமையாகச் சொல்கிறது. FOMO (Fear of Missing Out) என்பது “ஏதாவது ஒன்றை இழந்துவிடுவோமோ” என்ற பயம் மட்டுமல்ல. ஆழத்தில் பார்த்தால், அது “நான் மற்றவர்களின் வாழ்க்கைக் கதையில் இருந்து வெளியே தள்ளப்பட்டுவிடுகிறேனோ?” என்ற உணர்வு.
FOMO ஏன் உருவாகிறது?
மனிதன் ஒரு சமூக உயிரினம். ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஒரு குழுவில் இருப்பதே பாதுகாப்பு. குழுவிலிருந்து விலக்கப்படுவது ஆபத்தாக இருந்தது. அந்தப் பழைய மனப்பான்மை இன்றும் நம் மூளையில் இருக்கிறது.
ஆனால் இன்று அந்த “குழு” என்பது:
WhatsApp குழுக்கள்,
Facebook,
Instagram,
YouTube,
LinkedIn,
நண்பர்களின் பயணப் படங்கள்,
மற்றவர்களின் வெற்றிக் கதைகள்.
இதனால், “எல்லோரும் முன்னேறுகிறார்கள்; நான் மட்டும் பின்தங்கிவிட்டேனோ?” என்ற உணர்வு எளிதில் உருவாகிறது.
FOMO-வின் சில ஆழமான வடிவங்கள்
முடிவு எடுக்க முடியாமை – இதைத் தேர்வு செய்தால் வேறு நல்ல வாய்ப்பை இழந்துவிடுவேனோ?
எப்போதும் பிஸியாக இருக்க வேண்டும் என்ற அழுத்தம்.
ஓய்வெடுத்தாலும் குற்ற உணர்வு – “இப்போது மற்றவர்கள் ஏதாவது கற்றுக்கொண்டு இருப்பார்களே!”
சமூக ஒப்பீடு – பிறரின் சிறந்த தருணங்களை, நமது சாதாரண நாளுடன் ஒப்பிடுவது.
மன அமைதி குறைதல் – நிகழ்காலத்தில் முழுமையாக இருக்க முடியாமல் போவது.
சமூக ஊடகங்கள் ஏன் இதை அதிகரிக்கின்றன?
நாம் மற்றவர்களின் வாழ்க்கையின் “Highlights”-ஐ மட்டுமே பார்க்கிறோம். நமது வாழ்க்கையை “Behind the scenes” உடன் ஒப்பிடுகிறோம்.
இந்த ஒப்பீடு இயல்பாகவே நம்மை குறைவாக உணர வைக்கிறது.
இதற்கு எதிரான மனநிலை: JOMO
உளவியலாளர்கள் இன்று பேசும் மற்றொரு கருத்து JOMO (Joy of Missing Out).
அதாவது, “எல்லாவற்றிலும் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. எனக்கு மதிப்புள்ளவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து வாழ்வதில் மகிழ்ச்சி.”
இதில்:
கைப்பேசியை விட்டு குடும்பத்துடன் நேரம் செலவிடுவது,
புத்தகம் படிப்பது,
இயற்கையை ரசிப்பது,
அமைதியாக சிந்திப்பது,
சமூக ஊடகங்களில் இல்லாததால் எந்த இழப்பும் இல்லை என்று உணர்வது
எல்லாம் அடங்கும்.
AI காலத்தில் FOMO
இன்று பலருக்கு இன்னொரு புதிய FOMO உருவாகியுள்ளது.
> “புதிய AI கருவி வந்துவிட்டது. அதை நான் கற்றுக்கொள்ளவில்லையென்றால் பின்தங்கிவிடுவேனோ?”
உண்மையில் எல்லா AI கருவிகளையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியதில்லை. அடிப்படைக் கருத்துகளைப் புரிந்துகொண்டு, தமக்குத் தேவையானவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து கற்றுக்கொள்வதே நீண்ட காலத்தில் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.
ஒரு சிந்தனை
FOMO-வின் எதிரி தன்னம்பிக்கை அல்ல; தற்போதைய தருணத்தில் முழுமையாக வாழும் திறன்.
ஒரு பழமொழியை மாற்றிச் சொல்லலாம்:
> “பிறர் வாழ்க்கையைப் பார்த்து வாழ்பவன் எப்போதும் ஏதோ ஒன்றை இழந்ததாகவே உணர்வான்; தன் வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழ்பவன் எதையும் இழந்ததாக உணரமாட்டான்.”
உங்கள் முந்தைய உரையாடல்களில் நீங்கள் AI-யை ஒரு கருவியாக மட்டுமல்ல, சுய சிந்தனையைத் தூண்டும் கருவியாக பயன்படுத்த வேண்டும் என்றும், எதிர்காலத்தில் மனிதர்கள் யோகா, தியானம், விளையாட்டு, உறவுகள் போன்றவற்றிற்கு அதிக நேரம் ஒதுக்கக்கூடும் என்றும் கூறியிருந்தீர்கள். அந்தக் கண்ணோட்டம், உண்மையில் FOMO-வுக்கு எதிரான JOMO மனநிலையுடன் மிகவும் நன்றாகப் பொருந்துகிறது.
