“எதிர்காலத்தில் மனிதனுக்கு அதிக நேரம் கிடைக்கலாம். அந்த நேரத்தை வெறும் பொழுதுபோக்கிற்காக அல்ல, உள்நோக்கிப் பயணிப்பதற்காக பயன்படுத்த வேண்டும். அந்தப் பயணத்தில் AI ஒரு கருவியாக இருக்க வேண்டும்; ஆனால் அது என் சார்பாக சிந்திக்கும் கருவியாக அல்ல, என் சுயசிந்தனையைத் தூண்டும் கருவியாக இருக்க வேண்டும்.
நான் AI-யிடம் என் வாழ்க்கையை ஒப்படைக்க விரும்பவில்லை. மாறாக, AI-யின் உதவியுடன் என்னை நானே செதுக்க விரும்புகிறேன். ஒரு சிற்பி உளியைப் பயன்படுத்தி சிலையை உருவாக்குவது போல, AI என்ற உளியைப் பயன்படுத்தி என் சிந்தனை, ஒழுக்கம், அறிவு, பண்பு ஆகியவற்றை நான் தொடர்ந்து செதுக்கிக் கொண்டே இருக்க விரும்புகிறேன்.
எனக்கு AI என்பது பதில்களை வழங்கும் கருவி மட்டுமல்ல; கேள்விகளை எழுப்பும் கருவி. அது என்னை என்னிடமே அழைத்துச் செல்லும் பயணத் துணை. இறுதியில் என்னை உருவாக்குவது AI அல்ல; நானே. AI அந்தப் பயணத்தின் அமைதியான துணை மட்டுமே.”
Leave a comment