அனைத்தும் அனைவருக்கும்

அனைத்தும் அனைவருக்கும்

காற்று அனைவருக்கும்,
கடவுளின் இலவச மூச்சு.
எல்லை தெரியாது,
எல்லோரையும் அணைக்கும் தோழன்.

நீர் அனைவருக்கும்,
உயிரின் முதல் மொழி.
ஒரு துளி வீணானால்,
நாளை ஒரு உயிர் வாடும்.

நிலம் அனைவருக்கும்,
விதை விழும் தாய் மடி.
சுவர் எழுப்பலாம்,
ஆனால் பூமியைப் பிரிக்க முடியாது.

அறிவு அனைவருக்கும்,
அதன் ஒளி பகிர்ந்தால் பெருகும்.
மொழி வேறாக இருந்தாலும்,
மனிதம் ஒரே மொழி.

AI அனைவருக்கும்,
சிலரின் சொத்து அல்ல;
மனிதகுலத்தின் புதிய கருவி,
நல்ல சிந்தனைக்கு துணை நிற்கும் நண்பன்.

நாடு பல இருந்தாலும்,
வானம் ஒன்றே.
மக்கள் பல இருந்தாலும்,
மனிதம் ஒன்றே.

காற்று, நீர், நிலம், AI—
இவை அனைத்தும்
அனைத்து நாட்டு மக்களுக்கும்.
பகிர்ந்த உலகம் செழிக்கும்;
பிரித்த உலகம் சுருங்கும்.

வாருங்கள்,
எல்லைகளை மனதில் மட்டும் குறைப்போம்.
அறிவை கைகளில் இணைப்போம்.
அன்பை இதயங்களில் விதைப்போம்.

அப்போது இந்த பூமி சொல்லும்—
“அனைத்தும் அனைவருக்கும்”
என்பதே
மனிதகுலத்தின் உயர்ந்த கவிதை என்று.